Görülecek, işitilecek, tadılacak, okunacak, yazılacak, yapılacak o kadar çok şey birikiyor ki, bundan sonra hayatımın bütün bunlara yetişmeyeceğinden korkuyorum.
Birisini kaybetmek istemediğin için, daha anlayışlı ve haddinden fazla affedici olmaya çalıştıkça kimse seni kaybetmekten de incitmekten de korkmamaya başlıyor. Bazen bazı kalpler kırılmalı, bazen bazı insanlardan vazgeçmeyi bilmeli tam da bu yüzden insan. Kendini korumak için.
Birisini kaybetmemek için çabaladıkça, olduğundan daha affedici, daha anlayışlı hale geldikçe farkında olmadan, mutsuz olmaya başlıyorsun. Kendi hakkına girmeye başlıyorsun. Bazen bazı insanlar kaybedilmelidir. Çünkü asıl kazanç o kaybın kendisidir. Kaybetmekten korkmayın.
Depremin olduğu gece uyumadan önceki son paylaşımım.
Manidar...
Ayçiçeği
@Matematikcibiokur
·
Ölüm hayatın zıddı değildi, bilakis hayatla başlıyordu ve hayatın ta kendisiydi. Ölüme ilerlemenin adı hayat olmuştu.
Doğan herkes bu yolu yürüyor ve günü gelince de dünyayı terk edip gidiyordu.