Gönül
@Matgnl34
Peronlarda bulunan sarı çizgiyi geçmeyen ve her ne sebeple olursa olsun Ray Hattına inmeyen// Duygusallığı diz boyu ikizler burcu.. //
Hayır demesini bilmeyen ve daima gülen biri️
“Öğretmen tahtaya yazar: Her akşam karımı ortağımla paylaşırım. Kar'daki a'nın üzerine şapka koymazsak ne olur? Bütün sınıf güler. Dünya böyle bir yer.”
.
.
Bir kitabı okurken kendinizden çıkarım yaparsınız,çünkü insan kendisiyle anlar başka bir insanı,kendince anlar. Bu sığ bir empatiyle beraber anlamak konusunda derin başlangıçlara götürür.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Güneşsiz görülmüş rüyaların bile değeri yok! İşin en acısı, en sonunda hayal dünyasını da o çok güvendiğimiz, sonsuz sandığımız dünya yavaş yavaş yorulmaya, eski canlılığını kaybetmeye başlıyor. Bütün rüyalarımızı üstüne kurduğumuz düşünceler eskimeye başlayıp, yerine yenilerini de koyamayınca, hayal dünyası da yıkılıp yerle bir oluyor ve geride kala kala çalı çırpı ve toz kalıyor ama yaşayabileceğiniz tek hayat, hayal dünyasıysa, sizi bekleyen başka bir hayat yoksa ne yapacaksınız? Hayaller sizi zorlayacak, yıkıntılar arasından çalı çırpı ve toz toplayarak başlayacaksınız rüyalarınızı yeniden kurmaya! Ama unutmayın ki, insan kalbi eski şeylerden çabuk bıkar, yerine yeni şeyler ister! Dolayısıyla sizin yıkıntılardan topladığınız eski hayal parçaları hiç bir işe yaramayacaktır. Toplayacağınız çalı çırpıyla yakacağınız ateş soğumuş kalbinizi ısıtmaya, ruhunuzu yeni bir alevle canlandırmaya, kanınızı damarlarınızda eskisi gibi hızla dolaştırmaya, gözlerinizi yaşla doldurmaya asla yetmeyecektir!/
“…otuz kiriş bir tekeri oluşturabilir ama göbeğindeki boşluktur tekere işlevsellik veren. çömlekçinin attığı kil değildir kaba kullanışlılığını veren ama şeklin içindeki boşluktur kabın yapıldığı.
kapı olmadan bir odaya girilemez ve pencereler olmadan karanlıktır. işte budur "var olmamanın yararlılığı"/Lao-Tzû
“Bu, çok derin bir bilgi gerektirmiyor. A harfi Paris’in en ünlü anıtına ilham oldu.”
“Zafer Takı mı?”
“Hadi canım! Eiffel Kulesi. O, bir A.”
Sanki dünyayı yeniden keşfediyormuşum gibi kocaman açtım gözlerimi.
“Şehirlerinin mimari ambleminin kaynağını bilmeyen Parislilere çok şaşırıyorum. Gustave Eiffel, Amelie adında bir kadına çılgın gibi âşıktı. Paris’e yüz senedir tepeden bakan A harfine olan saplantısı buradan kaynaklanıyor.”
“Bu doğru mu?”
“Tabii ki doğru. O kadının ismi Olga olsaydı, Paris bambaşka bir sembole kavuşacaktı.”
