Zübeyir
@Mathzuber
İÜ Psikoloji
Şu anda okuduğu kitap
Başkalarına olan güvenimizde, çoğu zaman üşengeçliğin, bencilliğin ve kendini beğenmişliğin büyük payı vardır: Kendimiz araştırmamak, nöbet tutmamak, bir şeyi yapmamak için başkasına güvendiğimizde üşengeçliğin; kendi sorunlarımız hakkında konuşma ihtiyacı, bizi başkalarına bir sır vermeye yönelttiğinde bencilliğin; kendimize bir iyilik yapmamız söz konusu olacaksa kendini beğenmişliğin payı vardır. Buna rağmen güvenimize de saygı duyulmasını bekleriz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Rochefoucauld bir kişiye hem çok saygı duyup hem de onu çok sevmenin zor olduğuna, uygun bir dikkat çekmiştir. Bundan dolayı, insanların sevgisini mi yoksa saygısını mı istediğimizi seçmemiz gerekir. İnsanların sevgisi, son derece çeşitli şekillerde de olsa, hep bencilcedir. Ayrıca, buna nasıl ulaşıldığıyla her zaman gurur duyulmayabilir: Aslında, bir kişi, isteklerini, başkalarının aklının ve gönlünün seviyesine indirdiği kadar ve bunu sadece, kökeni aşağılamada yer alan hoşgörüyle değil ciddi ciddi, ikiyüzlü olmadan yaptığı kadar sevilecektir.
...
... Bu nedenle, kadın olsun, erkek olsun herkese ara sıra, ondan bal gibi de vazgeçebileceğimizi hissettirmek faydalıdır; dostluğu pekiştirir; hatta çoğu insana ara sıra birazcık küçümseme hissettirmenin bir zararı yoktur...
İnsan sadece yalnız olduğu zaman tamamen kendisi olur: O halde, yalnızlığı sevmeyen özgürlüğü de sevemez; çünkü insan ancak yalnız olduğunda özgürdür.
Fakat korku bir kişiyi ne kadar rahat bırakırsa, arzular, hırslar ve istekler de onu o kadar huzursuz ederler.