Zübeyir
@Mathzuber
İÜ Psikoloji
Şu anda okuduğu kitap
"Gebe kadın mı? Biz bozgun devri yaşıyoruz oğlum! Hizmet etmeye çalıştığınız haydutların yüzünden şu anda Anadolu'da kimbilir kaç yüz tane günahsız gebe kadın öldürülüyor. Olayları boşuna "dramatize" ediyorsunuz. Siz o kadınla, benzerleriyle bir daha yüz yüze gelecek değilsiniz. Doğal kanunlar meydanda; kuvvetliler yaşayacak, zayıflar eğer kuvvete karşı eğilip bükülmeyi beceremezlerse kırılacak, mahvolacak. Bunun şimdiye kadar önüne hiç geçilemedi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Felaketlerimiz üzerinde durmak, dikkatimizi fizik ve manevi yaralarımıza teksif etmek bizi köstebeklerle ayni seviyeye indirir. Entelektüel teşhircilik cinsel teşhircilik kadar tiksindirici. Bütün gayretlerimizin ortak bir hedefi olmalı: Kendimizi 'ben'in diktatörlüğünden kurtarmak. Sevmek zenginleşmektir, çoğalmaktır. Bir başkasını düşünmek, zindanımızın kapısını aralamak demektir. Sakatlıkların en kötü yanı,
kanatlarımızı kırarak, bizi, 'ben'imize zincirlemektir; çaresizligimiz bir kabus gibi sarar etrafımızı, bizi toplumla bağdaşamaz hâle getirir, bu caresizlik yūzunden çabuk hiddetleniriz, egoist oluruz. Lüzumsuzluğumuzu hissederiz. Gereksiz biriyizdir. Acımız kısırdır... Ama Thierry'nin de gözü görmüyordu..."
Görmek tabiata tahakküm etmektir. Dış dünya, ne kadar düşman unsurlarla dolup taşarsa taşsın, zekâmızın
gözbebeklerimizden boşalan seyyalesiyle ehlileşmeye, mutileşmeye mahkûmdur. Hayatımız bakışlarımızdan maddeye işler: Madde bizimdir. Tabiatla ebedi bir vuslat içinde yaşayabiliriz. Her bakış dış dünyaya atlan bir kementtir. Mekân canavarı, bütün buutlarıyla ehlileşiverir. Gören, hangi hakla yalnızlıktan şikâyet edebilir? Mevsimler bütün işveleriyle emrinde, renkler bütun cilveleriyle hizmetindedir. Yıldizlar onun için doğar, çiçekler onun için âbideleşir, güneş, kuşların kanadında, onun için, alaimisemanın bütün nüanslarına geçit resmi yaptırır. Şehrin bütün
kadınları onun için giyinip süslenir. Çocukların tebessümü onun içindir.
...
Bunları, her şeyin "nasıl" işlediğiyle ilgilendiğımiz bir yaşta öğreniriz. "Neden?" diye soracak yaşa geldiğimizde bu kurallar sürekli kullanılmaktan zihinsel donanımımızın o kadar ayrılmaz bir parçası haline gelir ki artık olağan kabul edilir.
Gelişimi sırasında bireyin, ait olduğu türün evrimini tekrar yaşadığı iddia edilir. Bu ilke insan zekâsı için de kısmen geçerlidir. Matematik tarihinde "nasıl" her zaman "neden"den önce, konunun tekniği felsefesinden önce gelmiştir.
Gençlik ile yaşlılık arasındaki temel fark, her zaman gençliğin hayatı, yaşlılığın ise ölümü görmesidir, yani gençliğin kısa bir geçmişe ve uzun bir geleceğe sahip olması, yaşlılıkta ise bunun tam tersinın olmasıdır: Elbette, insan yaşlandığında önünde sadece ölüm vardır: Ama insan genç ise önünde hayat vardır ve bunlardan hangisinin daha endişe verici olduğu ve bir bütün olarak hayatın, geride kalması önümüzde olmasından daha iyi olan bir şey olup olmadığı tartışılır: Vaiz kitabında şöyle der: "Ölüm günü, doğum gününden daha iyidir." Çok uzun bir hayat istemek, oldukça cesur bir istektir. Çünkü bir İspanyol atasözü de şöyle der: "Çok yaşayan bir kişi, çok da acı çekmiş demektir."
