Zübeyir
@Mathzuber
İÜ Psikoloji
Şu anda okuduğu kitap
Samimi anlatımı ile çok güçlü mesajları olduğunu hissettiğim bir kitap. Bazı kitaplar vardır arkadaşlarımızdan biri okumamışsa şaşırdığımız(Küçük Prens, Şeker Portakalı, Simyacı...). Bu kitap onların arasına girmeli. Güzel, sade basit bir anlatımın yanında bi o kadar da insanı düşündüren, içine alan yanı var. Beni içine çekti en azından. Çeroki yerlilisi Küçük Ağaç'ı çok sevdim. Küçük Ağaç, Büyükbaba ve Büyükanne ile birlikte en azından bir sene yaşamak isterdim. Çok şey öğretirlerdi bana. Özellikle gençlere, çocuklara, öğrencilere tavsiye edilmeli.
Büyük baba dedi ki bazı uluslar aynı şekilde kibirliymiş, dolayısıyla kendilerine büyükbaşlar denilebilirmiş. Yürekleri doğru yerde olsa, verdikleri insanlara nasıl yapılacağını öğretirlermiş. Büyükbaba dedi ki bu uluslar bunu yapmazlarmış çünkü o zaman diğer insanlar onlara bağımlı olmazmış ve ilk ağızda peşinde oldukları şey buymuş.
Büyükbaba dedi ki verdiğin bir şeyi nasıl yaptığını ona anlatmak, yalnızca, "bir şey" vermekten daha iyiymiş. Dedi ki, "Bir adama kendi başına yapmasını öğretirsen, o zaman iyi bir adam olur. Oysa yalnızca bir şey verip hiç bir şey öğretmezsen, o zaman adama geri kalan yaşamı boyunca, sürekli veriyor olursun." Büyükbaba dedi ki, "O adama yanlış hizmet yapmış olursun, çünkü sana bağımlı olursa, o zaman onun kişiliğini alır ve çalarsın."
Bir keresinde, koltuklarımıza oturduktan sonra, uzun bir bıçak buldum. Büyükbaba'nınki kadar uzundu ve geyik derisi, püsküllü bir kılıfı vardı. Büyükanne dedi ki Söğüt John onu bana vermiş. Bu, yerlilerin hediye verme biçimidir. Bir nedenle yapmadıkları ve niyetli olmadıkları sürece sunmazlar. Bulmanız için bırakırlar. Layık olana kadar hediye almazdın ve layık olduğun bir şey için teşekkür etmek ya da gösteri yapmak aptalcaydı. Ki bu mantıklıydı.