Matla
@Matla_
"Tarla kuşlarının kardeşidir merakım."
Türk Dili ve Edebiyatı l Kültürel Miras ve Turizm
Kaf Dağı
16 Haziran
1079 okur puanıOcak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Jean-Paul Sartre 
Edebiyat Nedir? Sorusuna, üç konu başlığı altında, daha doğrusu üç soruyla açıklık getiriyor eserde:
1) Yazmak Nedir?
2) Niçin yazıyoruz?
3) Kimin İçin Yazıyoruz?
Bu sorulara cevap vermekle birlikte, kendi deyimiyle "ozan"ın edebiyatla ilişkisini, kimi zaman bir ressamın resmiyle, kimi zamansa bir müzisyenin müziğiyle olan ilişkisiyle karşılaştırıyor.
Ayrıca bir kitabın ancak bir okuyucu onu okuduğu zaman var olduğunu, kitabın varlığını okuyucunun okumasıyla oluşturduğunu savunuyor. Teşbih yerindeyse, onun penceresinden bakıldığında okunmamış bir kitap; hayata geçmemiş bir plan, henüz doğmamış bir bebek ve yürünmemiş bir yol gibi. Yani özünde, işlevini henüz gerçekleştirmemiş her şey demek. Bununla birlikte her okuyucu kendi yeteneği yani algı seviyesine göre bir şeyler alır kitaptan ve ona göre oluşturur düşünce dünyasında imgeleri. Yani okuyucu eserde yazarın yazdığından fazlasını da, eksiğini de bulabilir. Yanı sıra yazarların kendi kitaplarını asla bir okuyucu gibi okuyamayacağının da altını çiziyor. Çünkü yazar kendi yapıtında kendisini neyin beklediğini bilir ve yazdıklarını okurken ona yeni biçimler ve anlamlar yükleyemez.
Tüm bunların akabinde, Sartre dönem dönem yazarları, yazınları ve okuyucuları da inceliyor eserde. Yani edebiyatın kendi dönemine gelene kadar ki süreçlerini değerlendiriyor okuyucu için. Kilise ve Krallık'ın etkili olduğu 12. yy., kentsoylular ve soyluların etkili olduğu 17. yy., baskıların yavaş yavaş kırılmaya başladığı 18. yy. ve yazının her türlü öğretiden bağımsız olduğu 19. yy.. En çok 12. ve 17. yy. yazarlarına ve yazınlarına veryansın ettiğini görüyoruz Sartre'ın.
Oldukça derinlemesine inilmiş bir eser. Sessiz ve sakin bir ortamda kendini vererek okunması gerekenlerden.
Kitapla kalın her dem...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir acı çığlığı, kendisini doğuran acının belirtisidir. Ama acılı bir şarkı hem acının kendisidir, hem de acıdan başka bir şey. Ya da varoluşçu sözlükten yararlanmak isterseniz, bu acı var olmaz artık, vardır.
Bunalım hiçbir yerde okunmaz artık, gökle toprak arasında hep yarı yolda kalmış, onların, yapıları yüzünden dile getiremediği şeyi dile getirmek üzere girişilmiş engin ve boş çabadır.
Bir bunalım göğü ya da bunalan bir gök değildir; nesneleşmiş bir bunalımdır bu, göğün sarı sarı parçalanışına dönüşmüş ve aynı zaman da, nesnelerin öz nitelikleri, geçirimsizlikleri, yayılışları, kör süreklilikleriyle, dışardalıklarıyla ve öteki nesnelerle aralarındaki sayısız ilişkilerle dolup taşmış, yoğrulmuş bir bunalımdır...
