Sabriye Hanım'ın evimize gelişi hayatımızı kökünden sarstı. Karım, baldızıarım bu şık kadının kıyafetine hayran olmuşlardı. İyi giyinmenin paraya muhtaç olduğunu pek kestiremedikleri için behemehal onu taklide karar verdiler. Bu, onlarca yalnız bir irade
meselesiydi. Ve üçü de iradelerini şiddetle kullanmağa başladılar. Bir ayın içinde üç maaşımı birden sarf ettim. Fakat imkansızdı. Yine her şeyleri eksiktL Sabriye Hanım giderken küçük baldızımı pek beğendiğini söylemişti. Küçük baldızım bu iltifatı o kadar ciddi kabul etti, öyle inandı ki o senenin güzellik müsabakasına girmeğe karar verdi.
Ve ben kendime geliyordum. Kararlar, yeminler, ahidler, karanlıkta dökülen gözyaşları birbirini kovalıyordu. Fakat ne faydası vardı? Ne yaşadığım hayatı beğeniyor, ne yenisine gidebilecek kudreti kendimde buluyordum. Her şeyden düpedüz kopmuştum. Çocuklarıma karşı beslediğim acıma hissinden başka etrafimla hiçbir bağım yoktu.