Artık rüzgârın anlattıklarını anlıyor, karıncaların söylediklerini duyuyordum. Ağustos böcekleri, kayısılar olgunlaşsın diye öterlermiş bunu da öğrendim. Ot biçtim, su suvardım, bel belledim. Gecenin kara çadırı altında yıldızları saydım. Yaprakların, çiçeklerin, çimenlerin, böceklerin, suyun, havanın, toprağın, dağların, taşların, kurdun, kuşun üzerine çekilen örtüleri araladım. İçimin içinde sönüp küllenmiş ateşte bulunan o bir tek kıvılcım parladı. Aşkın alevi kalbin buzlarını eritti. Bu şifa bağının sahibi olan çocuk elveda deyip ayrılırken bana bir ufak saman çöpü armağan etti. Parmak kadar, kuru sarı, incecik bir saman çöpü.
Reklam
kendime not
Değersizlik hissi aşılamaz bir dağ gibisin önümde. Dik yokuşların var, dikenli yolların, ardın görünmez. İmkanı yoktur öyle yürüyerek geçmenin, bir başınasın tenha kuş uçmaz kervan geçmez bir yerde.
Ne geriye dönesim var ne de dağı aşacak gücüm. Sanırım oturup dağı seyretmek düştü yine.
Keşke gidebilsem ama nereye. Biraz huzur biraz sakinlik her neredeyse. Belki gökyüzünde bir yerlerde.
Yüreğinin içiKalp
Gecenin bir vakti insanı öyle bir his kaplar bazen, sanki yüreğinin üstünde koca dağlar varmış da ağırlığını kaldıramaz gibi, sanki orda kocaman bir okyanus varmış da içinde kaybolmuşsun gibi.
Ama belki yüreğin dağlardadır, en tepeye çıkıp seyretmek istiyordur, belki yüreğin zaten derin bir okyanustadır içindeki saklı hazineyi arayan...
Yüreğin O'nunladır aslında hep. Yüreğini her haliyle bir tek O sever. Nakıslarıyla, acziyle, zafiyetiyle de sever. O yüzden insan yüreğini tam bir halde ancak O'na açar. Geri kalanların gördüğü ancak bir kitabın kapağı niteliğindedir adeta. Sen ne gösterirsen, ne kadar gösterirsen onu bilirler. Kitabın içini okutmaktan korkar insan çünkü belki yanlıştır, eksiktir ve kabul görmez. Ama Rabbinden saklayamazsın istesen de o her halini bilir, kabul eder, değer verir. İşte bu his bu güven insanı ayakta tutar seni ne olursan ol kabul eden bir kapı garantisi.
Allah ile arandaki bir sırdır sanki yüreğinin içi, zihninin derinlikleri.
İnsanlara karşı yakınlığın da yüreğini ne kadar açtığın, bu sırdan ne kadar verdiğin değil midir?
Hani derler ya kalpten kalbe bir yol vardır, gözle görünmez bir sırdır. Yürek kendine yakın olan yüreği tanır,sırrını paylaşır. Bazen sen dilinle dökmeden de hisseder ya biri işte o yüreklerin önden tanışmasıdır.
Yarabbi yüreğimizi sana karşı mahcup etmeyecek güzelliklerle doldur, yüreğimize bakan seni bulsun.
