Yağmurun ruhlarımızın içindeki müzikle karşılıklı yağdığını. Aşkın kanatlarına tutunanların aklın göremediğini görebileceklerini ancak sevenlerin incinebileceğini onlara anlatabiliriz.
Aslında boyumuzun hizasında olan çoğu şey için gözümüz ya fazla yukarılara ya da daha aşağılara bakıyor. Bu yüzden çoğu zaman içimizde olanı, gözümüzün önünde duranı, yanı başımızda bekleyeni göremiyoruz.
Oysa huzur onu kaybettiğimiz yerdedir. Ama biz kendi evimizde kaybettiğimizi dışarıdaki sokak lambasının altında aramaya alıştık..
İç dünyamızda olması gerekenin izini dış dünyada sürüyor, yanı başımızda olması gerekeni uzaklarda bir yerlerde arıyoruz.