Umberto Eco'nun çok sevdiğim bir postmodernite tarifi vardır...Mealen " Bir yalanı kırk defa söylediğiniz zaman onun doğru kabul edilmesi" olgusudur postmodernitenin gerçeklik algısı.
Ayaklarımızın altındaki zemin kayıyor. Kaybetme korkusu yüzünden statükodan taviz vermiyor ve böylece olduğumuz yerde kalabiliyoruz. İçsel hayatımızı bir arada tutan köhne bir nirengi noktası. Bizi azar azar öldüren, hayatımızı âdeta donduran, felç eden bir yeknesaklık.
Varlığın mucizesi, küçük "anlam anları"nda saklıdır. Çocuğunuzun nefes alıp verişinde, iyiliğin yüreğinizi ısıtmasında, derin insanı bağların verdiği sıcak duygularda...