Bu kitabı okumadığınız sürece, hep bir tarafınız eksik kalacak...
Friedrich Nietzsche... Pos bıyıklı filozof.
Nietzsche herkes tarafından okunur ama,
Herkes tarafından anlaşılamaz maalesef.
Tanrı'nın öldüğünü iddia eder,
"Tanrınız öldü ve sadece cahiller ağladı. Ve eğer cehenneme inanıyorsanız, o zaman orada görüşürüz!" der.
"Görüşürüz be dostum!" demek isterdim bende senin yüzüne.
Tanrı'ya inanmamanın insanı coşkuya sürükleyeceğini iddia eder,
Ama nedense kendi yaşamında o coşkunluğu bir türlü yakalayamaz.
Yakalanacak gibi değil ki, yakalansın.
Neyse gelelim kitaba,
Harikulade bir iş çıkarmış Irvin D. Yalom.
Nietzsche'nin hayatının bazı kesitlerini muhteşem sunmuş.
Tam bir görüşler şöleni var.
Aforizmalar havada uçmuş, durmuş.
İçindeki düşünceler çatışması,
İnsanı sığ, çelişik bir perspektiften almış,
Her gün yeniden doğmuşçasına zincirlerini bir bir kırdırmış,
Tutarlı bir çerçeveye sığdırmış.
İnsan filozof bile olsa, kadının şehvetine bırakıyor kendini.
Sonra gelsin semptonlar, ümitsizlikler,
Gitsin hastalıklar, ağrılar, sızılar.
Kendini görüyor, kendini tanıyorsun okuyunca adeta.
Şu üçleme beni mest etti.
Josef Breuer, Friedrich Nietzsche, Sigmund Freud...
Ne muazzam tartışmalardı öyle.
Bazı yerlerinde akıl tutulmaları yaşadım.