Melike
@Mavidirderya
Öğretmen
120 okur puanı
Aralık 2016 tarihinde katıldı
Ayfer Tunç’tan dört eser okudugum için(bununla beş oldu)sanırım bir kıyaslama yapabilirim.Öncelikle şunu söylemek istiyorum ki yazarın inanılmaz akıcı,anlaşılır ve edebi yönden tatmin edici bir dili var bu yüzden cok seviyorum.Bu kitabında da varoluşsal sancılar hakimdi bu yüzden epey kasvetli bir kitap.Okuduğumda diliminden mi kaynaklı bilmiyorum ama son sayfalarını okuyup kapattıktan sonra derin bir nefes alma ihtiyacı duydum.Kesinlikle kötü bir eser demiyorum tabi,demek istediğim buhran dolu eserleri okuduğum zaman dilimi çok önemli bence ve beni dibe cok fena cekti.Bu yüzden kendinizi iyi hissettiğinizde okuyun derim.Normalde severim “bir yere ait olamama “ kavramını.Bu eserde de aslında bir “Tutunamayan” okuyoruz diyebilirim.Oğuz Atay’ın türk edebiyatına kattığı bu kelime buradaki Mürşit karekteri için de gayet uygun.Yazarın gercekçi karekter yarattıgını
da tebrik etmeden geçemem
Reklam
Kitap, eşinden ayrılma sürecinde olan bir ressamın evinden ayrılarak dağ başında, eski ve ünlü bir ressamın evinde yaşamaya başlamasıyla ortaya çıkan gizemli olayları konu ediniyor. Evin çatı katında bulduğu ‘Kumandanı Öldürmek’ tablosuyla hayatına gerçeküstü olaylar ve kahramanlar giren ressamımız, bir yandan bu gizemleri çözmeye çalışırken diğer yandan da kendi varoluşunu sorguluyor ve insan ve ressam olarak kendi benliğini bulmaya çalışıyor. Komşusu Menşiki adındaki zengin beyefendi ve öğrencisi Marie’nin de olaylara dahil olmasıyla hikaye daha da genişleyip merak unsurları artıyor.
Bir tablodan yola çıkarak eski bir ressamın geçmişine yaptığımız yolculukta acı bir aşk hikayesi ile birlikte yine acı verici tarihi olaylara da tanıklık ediyoruz. Almanların Nazi zulmü ve Japonların Çin işgali sırasında gerçekleştirdiği Nanking katliamı gibi acılarla yoğrulan hikaye Murakami’nin tutkusu klasik müzik örnekleri ile sakinliyor.
Benim için en etkileyici kısım da tablonun hikayesi oldu. Yaşadıkları karşısında sessiz kalmak zorunda kalan bir ressamın aşkını ve ızdırabını bir tablo ile haykırışı. Okudukça olaylar üzerindeki gizem dağılırken ortaya çıkan gerçekler üzücü.
Baştan sona yine metaforlarla dolu olan, paralel dünyalara yolculuklar ve kuyu gizemi ile bezenmiş müthiş bir kitap.
Okuyacaklara çıkacakları gizemli yolculukta bol keyifler dilerim.
Üç öyküden oluşan bir Ahmet Ümit kitabı. Öykü olması nedeniyle romanlarından farklı olarak cinayetler çok zorlayıcı değil, katili zorlanmadan tahmin edebiliyorsunuz. Bu anlamda romanlarındaki keyfi aldığımı söyleyemem fakat benim için katili bulmaktan ziyade yazarın ele aldığı konular önemli . Ümit kitaplarında müzik, resim, edebiyat ve tarihten sıkça yararlanır ve mutlaka toplumsal sorunlara değinir. Bu yönünü seviyorum. Hacimli bir eser değil. Hemen bitiyor. Romanlarıya mukayese etmeden okumanızı tavsiye ederim.
Kitabı roman ya da denemeden ziyade derleme olarak aldım ve kabul ettim.Yazarın parça parça,sandık sandık,çekmece çekmece tuttuğu notları toparlayıp,tıpkı bodrum katına kapanması gibi,bir yere kapanıp bu kitabı oluşturduğunu düşündüm.Zihni toplama,etrafı toplama en çokta geçmişi toplama...Yazarın begenilmemekten ve okur sürekliliğinden korkmadan özgürce yazabilmesini begendim.Cesur yazarları severim.Keyifliydi.
Hiç "öteki" taraftan bakmayı denedik mi? Yani karşı kıyıdan...Yani Ege’nin diğer tarafından...İşte bu kitap 1.Dünya Savaşı ve Kurtuluş Savaşı esnasında önce Osmanlı tebasında İzmir Efes Ovası’nda çifçilik yapan,sonra işgal sırasında Türkiye topraklarında Yunan ordusuna katılan Manoli Aksiyotis adlı bir Rum köylüsünün romanlaştırılmış anıları ile bize bu açıdan bakmaya fırsat tanıyor.Yazar"yaşlılar unutmasın,gençler bütün olup biteni çırılçıplak görsün diye yazdım”der ödüllü romanında.Unutturmamak,hatırlatmak artık tanık olduğumuz evrensel bir amaç tüm Dünya yazarlarında..Ve romanın gerçek kahramanı Monali tüm gücüyle haykırır savaşın anlamsızlığına;"Ve sen Kör Mehmet in damadı!Hele sen! Niye öyle tiksinerek bakıyorsun yüzüme?Öldürdüm evet seni,ne olmuş!Ve işte ağlıyorum..Sen de öldürdün!Kardeşler,dostlar,hemşeriler..Koskaca bir kuşak,durup dururken katletti kendi kendini!...Ana yurduma benden selam söyle Kör Mehmed’in Damadı!Benden selam söyle Anadolu’ya!..Toprağını kanla suladık diye bize garezlenmesin...Ve kardeşi kardeşe kırdıran cellatların Allah bin belasını versin!..
Reklam