Zeynep Kantarcı
@Mavinc
Şu anda okuduğu kitap
"Sabahtan öğlene kadar 'insan bir girdaptır, insan bir girdaptır,' diye tekrarlayıp durdum. Daha iyisini bulamıyorum, çok yazık!
Bir yanda baldıran zehiri hazırlanırken, Sokrates flütle yeni bir melodi öğrenmeye çalışmaktadır. "Ne işine yarayacak bu?" diye sorarlar. "Ölmeden önce bu melodiyi bilmeme," diye karşılık verir.
Ders kitaplarında fazlasıyla eskitilmiş bu bildik cevabı yine de hatırlatmaktan çekinmememin nedeni, ister ölümün eşiğinde ister başka herhangi bir anda olsun, bu cümleyi bilme isteğinin yegâne ciddi gerekçesi olarak görmemdir.
Reflekslerin aşınması zihin berraklığını doğurur. onun sonucunda doğan uyanışın evrenselleşmesi de zihinsel düzeyde özgürleşmenin, eylemler düzeyinde, ya da daha kesin olarak söylemek gerekirse, tarihsel düzeyde ise teslimiyetin belirtisidir. Bu da iflası kaçınılmaz hale getirir: Gözlerini tarihe diken kendini şaşkın bir seyirci durumunda bulur. Tarih ile anlam arasında kurulan otamatik bağ mükemmel bir hata hakikati örneğidir.
İrade hiçbir zaman hiç kimsenin işine yaramamıştır, ortaya çıkardığımız en tartışmalı şeyler en değer verdiğimiz, uğruna en çok fedakârlık yaptığımız şeylerdir.
İki hakikatin birbirine etki etmesi uyanmak açısından üretken, ama harekete geçmek açısından zararlıdır. Birey için olduğu gibi, bir uygarlık, hatta bir ırk için de çatırdamanın başlangıcına işaret eder.