Mavi papatya
@Mavipapatyaa
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitapların İyileştirme Gücü 
Hwang Bo-reum dan okuduğum üçüncü kitap. Diğerlerinde hissettiğim ne varsa bunda da aynı tanıdık duyguyla karşılaştım. Onun kalemi bana hep huzur veriyor. Yüksek sesle konuşmayan, insanı yormayan, acele ettirmeyen bir dili var. Sayfalar ilerledikçe içimde bir sakinlik oluşuyor; sanki biri yanıma oturup sessizce “yalnız değilsin” diyor.
Okurken sık sık kendi kendime “Bu ben ama …”. diye düşündüm. Bir kitabın insanı bu kadar yakalaması tuhaf bir yakınlık duygusu yaratıyor. Cümlelerin altını çizmekten ilerleyemediğim, not almadan geçemediğim sayfalarla dolu. Bazen yakın bir arkadaşımla ellerimizde kahveler evimin koltuğunda oturmuş sohbet ediyormuşum gibi hissettirdi, bazen de içimde uzun zamandır sessiz kalan yere dokunulmuş gibiydi.
Kitap, kitaplar üzerine yazılmış 53 denemeden oluşuyor. Ama sadece kitaplardan bahsetmiyor. Kelimelerden, içe dönmekten, hayatta durup nefes almaktan, arkadaşlarla kitap okumanın ve tartışmanın keyfinden, söz ediyor. Hwang Bo-Reum, kitapları birer nesne gibi değil, insanın ruhuna eşlik eden sessiz yoldaşlar gibi anlatıyor. Her deneme küçük bir durak gibiydi benim için. Okudukça durdum, düşündüm bazen de sadece hissettim. Metnin samimiyeti, yazarın okurla arasına mesafe koymamasından geliyor; ne yukarıdan bakan bir bilgelik var ne de yapay bir derinlik. Sadece dürüst, sade ve insanı yormayan bir içtenlik.
Bu kitap benim için gerçekten “ilaç gibi” oldu. Yazarın bir denemesinde bahsettiği “ başucu kitapları”ndan biri olabilir; insanın arada açıp birkaç sayfa okumasının bile iyi geldiği türden. Normalde deneme okumayı pek sevmem. Dağınık gelir, mesafeli hissederim. Ama Hwang Bo-Reum’la birlikte bu türe olan bakışım değişti. Denemenin, insanı yormadan ama içten içe dönüştürerek etkileyebileceğini bu kitapta hissettim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kendine Ait Bir Oda, kadınların edebiyat dünyasındaki yerini, özgürlüğünü ve yaratıcılığını ele alan feminist bir başyapıttır. Woolf'un Cambridge Üniversitesi'nde verdiği konferansın genişletilmiş halidir bu kitap. Woolf bu denemelerinde; kadınların yüzyıllar boyunca yazarlık yapmalarının neden zor olduğunu sorgular ve bunun altında yatan ekonomik, toplumsal ve kültürel nedenleri tartışır.
Woolf'un temel iddiası, "bir kadının kurmaca yazabilmesi için parası ve kendine ait bir odası olmalıdır." Bu cümle, kadınların yaratıcı üretim yapabilmesi için maddi bağımsızlık ve kişisel alan gibi olanaklara sahip olması gerektiğini anlatır. Erkeklerin tarih boyunca bu ayrıcalıklara sahip olduğunu, kadınlarınsa bastırıldığını ve olanaklardan mahrum bırakıldığını vurgular.
Woolf'un anlatımı hem entelektüel hem de oldukça akıcıdır. Deneme türünde yazılmış olsa da zaman zaman kurgusal karakterler ve hayali örneklerle düşüncelerini somutlaştırır. Örn., Shakespeare'in hayali kız kardeşi Judith karakteri Woolf'un kadınların yetenekli olsalar bile nasıl bastırıldığını gösteren etkileyici bir örnektir.
Kendine Ait Bir Oda, sadece kadınların değil, tüm insanların özgürce yaratabilmesi için gerekli koşulları sorgulayan evrensel bir metindir. Feminist düşünce için temel bir eser sayılır. Dönemin toplumsal yapısının sorgulaması ve bugün hala geçerliliğini koruyan fikirleriyle etkileyici bir okuma deneyimi sunar.
Darwin'in Beagle adlı gemiyle 5 yıllık keşif yolculuğu sırasında farklı yerleri, hayvanları, doğayı ve insanları gözlemlemiş. Bu kitapta Beagle'in Yolcuğu adlı eserinden kesitler içermekte.
Darwin'in Patagonya açıklarında karşılaştığı binlerce kelebeğin gökyüzünü doldurduğu gerçek bir olay kitaba ismini vermiştir. Darwin'in, doğadaki bu manzarayı estetik bir duyarlılıkla aktarması onun doğayla kurduğu bağı gözler önüne serer.
Eser boyunca yalnızca canlı türlerine değil doğa olaylarına, yerlilere, iklime ve coğrafyaya dair ayrıntılı notları da yer almakta. Kitabın dili sade ve akıcı.
Kitap hem doğa hem de bilim meraklılarına hitap eden bir kitap. Kitabı okurken hem bilgilenebilirler hem de eğlenebilirler. Ama ben onlardan değilim kitap bana çok hitap etmedi bazı yerleri okuması keyifli idi bende merakla okudum ama genel anlamıyla benim için sıkıcı bir kitaptı.
Cimri, 17.yüzyıl Fransız tiyatrosunun en önemli komedilerinden biridir. Oyun, aşırı para düşkünü bir adam olan Harpagon'un hikayesini anlatır. Harpagon o kadar cimridir ki ailesini mutluluğunu bile paraya tercih eder. Oğlu ve kızı aşık okurlar ama Harpagon onların sevdiği kişilerle evlenmelerini istemez çünkü her şeyin ona maddi açıdan fayda sağlamasını bekler.
Eser, cimriliğin insan ilişkilerini nasıl bozduğunu eğlenceli ve komik bir şekilde anlatıyor. Oyun hem güldüren hem de düşündüren bir klasik. Cimriliğin yalnızca maddi değil duygusal boyutta da insanları nasıl etkilediğini gösteren eser günümüzde de güncelliğini koruyor.
Tiyatro okumakta zorlanan benim için bile kolay okunan bir kitaptı, hiç sıkmadı, sade ve akıcı bir kitap. Her yaştan insanın kolayca okuyabileceği bir eser.
Küçük Şeyler, Türk edebiyatında modern hikayeciliğin başlangıcı kabul edilen önemli bir eserdir. Eser, büyük olaylar yerine gündelik yaşamın içindeki küçük ama anlamlı olaylara odaklanarak bireyin duygu dünyasını ele alır.
Samipaşazade Sezai önsözde, neyin anlatıldığının değil, nasıl anlatıldığının önemli olduğunu vurgulayarak hikayenin gücünün ayrıntıda gizli olduğunu ve güzel yazıldığı sürece basit konuların da önem kazandığını vurgular.
Küçük Şeyler de bu sözüne örnektir.
Eserde sıradan insanların yaşamından kesitler sunularak bireylerin iç dünyaları anlatılır. Hikayelerde insanların küçük gibi görünen olaylar karşısında yaşadığı içsel çatışmalar, psikolojik çözümlemeler ele alınmış, toplumsal adaletsizlikleri ve bireyin değişen dünyaya uyum sağlama çabaları da eleştirisel bir dille işlenilmiş.
Kediler'i okurken güldüm , Hiç ve İki Yüz Elli Kuruşa Bir Asır okurken düşündüren, Arlezyalı ve Düğün'ü okurken üzen hikayelerdi ben çok sevdim hikayeleri.
