“Ben aşktan okurların ruhunu bu tutkuya yönlendirecek şekilde bahsedilmemesin gerektiğini söyleyenlerden biriyim…,aşk bu dünyada gerekli bir şey ama ondan her zaman yeterince olacaktır; o halde bir de kalkıp onu yetiştirme zahmetine girmemeliyiz, zira onu yetiştirmeye çalışırken, ihtiyaç olmayan bir yerde onu kışkırtmaktan başka bir şey yapmıyoruz. Ahlakın ihtiyaç duyduğu ve bir yazarın gücü yettiğince okurlarının ruhuna daha çok sokması gereken başka duygular var: Mesela merhamet, yakınlarını sevme, dinginlik, hoşgörü, özveri…”
Olmak istediğimiz şekilde başkaları tarafından düşünülmek daha iyiye doğru evrilme gücümüzü ikiye katlar, zira bu hepimizde mevcut olan olan derin ihtiyacı, başkaları tarafından, hatta tanımadığımız kişiler tarafından onaylanma ihtiyacını zayıflığımızın hizmetine sunar.