Bugüne kadar hep, büzülüp
uzaklaşması gereken şeyin genel olarak dünya olduğunu
sanmıştı. Oysa dünya değildi, insanlardı. Öyle görünüyordu
ki dünyada, insanları boşalmış bir dünyada
pekala yaşanabilirdi.
Dışarıdan bakan için, gösterdiği yaş gerçek yaşına uyuyordu, ama aynı zamanda bunun iki katı, üç katı, yüz katı gibiydi de, yani bir genç kız mumyası gibi; içindense çoktan ölmüştü.
Böyle zamanlarda insanın aklında büyük şeyler vardır,
Ama acısı küçük şeylerden çıkarır.
İşte böyle bir şey olmalı. Biraz ağrısa parmağımız
Aynı ağrıyı bütün sağlıklı organlarımızda duyarız.