Aynı dakika…
Kitabın son satırlarını okuduğum an ve
Bu satırları yazmaya başladığım an…
Spoiler içermez
Uzun zamandır kitabı bitirdikten sonra ben ne okudum dediğim bir kitap olmamıştı. Ta ki Dan Brown okuyana kadar.
En son Dan Brown okuduğumda pandemiydi. Ve yazdığı her kitabını severek okuyan biri olarak bu kitapa da kaptırmıştım kendimi
Bilgi selleri içersinde yaşanan cinayetleri ardı ardına okurken soluğum kesildi. Sadece kelimelerle bile bunu hissettirebilmişti.
Konusundan kısaca bahsetmem gerekirse İsviçre’de bulunan çok gelişmiş bir bilim yerleşkesinde (CERN) işlenen cinayetle başlıyor olay örgümüz. Sonrasında bu cinayetin ılluminate tarafından işlenildiği ve çığır açan bir buluşun çalınarak vatikan’ı yok etmek üzere bir silah olarak kullanması için Vatikan’da saklanıldığının öğrenilmesiyle olaylar hız kazanıyor.
Ve bir anda kendinizi olayın içindeyken buluyorsunuz. Sayfalar su gibi akıyor, zamanın akışını hissetmiyorsunuz.
Eğer Dan Brown okumamış biriyseniz bu kitapla başlamanızı şiddetle öneririm. 3. Kitabımı okuyan biri olarak diğerlerinin arasına daha öncekilerde yaptığım gibi uzun zaman koyması asla düşünmüyorum.
Yüzeysel bir yorum yazsam da kitabın etkisinin derin olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Çok uzutmadan yorumu kısa tutmayı düşünüyorum.
Ölüm olmayan diyar1000Kitap
**Daha önce hiç otobüse bir dünyanın nasıl olabileceğini düşündünüz mü?
Ya da Lokman Hekimin ölümsüzlük iksiri için bulunduğu bitkiyi Misis Köprüsü’nden nehre düşmesine engel olsaydı nasıl bir dünyada yaşıyor olurduk?**
Aslında tüm soruların yanıtlarını bu kitabın içinde
Ölüm kelimesi ve kavramı bizde hoş hisler uyandırmayan bir kelimedir çünkü kavuşamayacağın ayrılığın harflerle simgesidir ölüm. En sevdiklerimizi bizden koparan ve bizi sevdiklerimizden ayıran.
Kitaplara biraz bile ilgi duyan birinin şose arama konun sarı kitaplarının en az biriyle yolları kesişmiştir. Benim de bu yazardan kitabım herkesin bildiği körlük kitabı yerine ölüm bir varmış bir yokmuş kitabı oldu.
Ölüm kavramının yeni yılın ilk dakikası ile birlikte hiç var olmamış gibi silindiği dünyada olup biten siyasi, demografik, kültürel, ailevi ve dinsel sorunları yazarımızın dilinden okuyoruz. Her noktadan değindiği, eleştirdiği ve gözlerin önüne serdiği olaylarla aslında ölüm kavramının dünyanın dengesine kapladığı yerleri bizlere gösteriyor. Sadece dünya dengesinde değil insanlık üzerindeki denge anlayabilmek için ölüm olmayan o diyarınhikayesini okumanızı tavsiye ederim.
Okumayı düşünüyorsanız kesinlikle başlamalısınız;
aklınızın bir köşesinde değilse bile kesinlikle listenizin bir köşesine olmalı.
Kendimi bildim bileli çok popüler olan dizilere, filmlere ya da kitaplara karşı hep önyargılı olmuşumdur ve önyargımın kırılacağı zamanı bekler, o ana kadar harekete de geçmem genelde. Bu okuduğum
Ölüm Dansı1000Kitap
Uzun zamandır inceleme yazmamanın verdiği çekingenlik ve yazma isteğiyle birlikte henüz bitirdiğim kitabım için düşüncelerimi okumak isteyen okurlar için bir araya getirmek istedim.
16. Yüzyılda geçen kitabımız dili bakımıyla ağır olmayan, her bir bölümü sadece birkaç sayfadan oluşan ve toplamda ise 29 bölüm barındıran kısa bir roman. Romanımızın konusu ise toplumda ilk kez rastlanan vakalardan biri olan (kendimce isimlendirdiğim) “Ölüm dansına” yakalanan Strasbourg halkının bir yandan sefalet, açlık, yamyamlık, din ve tabaka çatışmasının hikayesini okuyoruz.
Aynı zamanda yaptığı dönemin toplumsal eleştirilerini de gözler önüne sererek biz okuyucaya iletebilmeyi başarıyordu ve bunu 100 sayfalık bir romanda yaparak hem de.
Kolay okunan dili ve akıcılığla merak edenlerin bir günde bitirebileceğini düşünüyorum.
Merak ediyorum acaba okusam mı diye düşünüyorsanız kesinlikle şans vermenizi öneririm.
1024 sayfalık yolculuğun 8. gününde sonuna geldim ve bu yolculuk sayesinde edindiğim deneyimleri ve düşüncelerimi sizlerle paylaşmak istedim.
İlk önce kısaca konusundan bahsederek giriş yapayım.
