Buz gibi bedenime, beyaz kefeni
Ölçtüler biçtiler dost bildiklerim,
Eşim, dostum, kardeşim el ele verip,
Musallaya koydular can bildiklerim.
Kıldırdılar namazımı kork saniyede,
İndirdiler mezara on saniyede,
İncecik bir kefenle kara toprağa,
Yatırdılar bedenimi dost bildiklerim.
Tahtaları dizdiler bir bir kabrime,
Acımadı hiç kimse o an halime,
Kürek kürek toprak atıp üstüme,
Karanlığa boğdular dost bildiklerim.
Anladım ki eş, dost hepsi yalanmış,
Bir Fatiha okuyan bırakıp kaçmış,
Kabir denen bu yer ne kadar darmış,
Yapayalnız bıraktılar can bildiklerim.
İndiler başucuma münkerle nekir,
Açtılar defterimi sordular bir bir,
Kalmadı gizli saklı hiç bir amelim,
Allah’ım ne kadar zor imiş kabir!