Standart Model, gerçekten de protonun içindekinden görünür evrenin sınırlarına kadar tüm parçacık etkileşimlerini tanımlamaktaydı. Mesele teorinin hantal olmasıydı.
Bu yeni tasvirde¹, Büyük Patlama anında dört kuvvetin tamamı ana simetriye uyan tek bir süperkuvvette birleştiriliyordu. Bu ana simetri, evrendeki parçacıkların hepsini birbirine dönüştürebilir. Süperkuvveti yöneten denklem, Tanrı denklemiydi. Sahip olduğu simetri, Einstein'ın ve diğer fizikçilerin yıllarca gözünden kaçırdığı simetriydi.
1 - Bahsedilen teori günümüzde Standart Model olarak biliniyor.
Ona şöyle dedi, "Eski bir dostun olarak bu konuda seni uyarmalıyım. Çünkü ilk aşamada başaramayacaksın ve başarılı olsan bile kimse sana inanmayacak. Lakin sonrasında başarılı olursan, bir sonraki Kopernik olarak anılacaksın."
Yeteri kadar güçlü bir teleskobumuz olsaydı; örneğin elektronlar, kuarklar ve nötrinoların paket lastiği benzeri küçücük döngülerindeki titreşimlerden başka bir şey olmadığını gösterebilirdik. Eğer bu lastiği yeteri kadar fazla ve farklı şekilde titreştirebilirsek, nihayetinde evrendeki tüm bilinen atom altı parçacıkları yaratabiliriz.