Hayatın kısa sürdüğüne üzülen insan, ölümün çabuk olmasına sevinir oldu. Yavaş ölmek aciz düşmektir, seyircisi boldur, şifacılar için malzemedir. Hızla ölen, hayatını gözden geçirmez, pişmanlıkları yüreğini daraltmaz, daha doğrusunu söylemek gerekirse ölümü de hayatı da idrak edemez, film kopar, elektrikler kesilir ve sonsuz bir karanlığın içine düşer. Çabucak ölen öldüğünü anlamaz.