Herkes mahçuptur, kalbine karşı.
Yaralı bir nîdayız yaşadığımız şu cihânda...
İbrahim gönlümü put sanıp kıran kim.
Tanrının ölü olmadığını, sadece sarhoş olduğunu düşünmeyi tercih ederim.
Yaşamak dediniz efendimiz muhakkak bir tortu
Bırakarak rüzgarın kokusuna aldandığımız
Şiirlerdir uyurken delip geçen esmer yalnızlığımızı
Biz bunu çok iyi biliriz ama söyleyemeyiz çünkü söz
Naz evlerinin kurumuş karanfilidir çiğnenip çürüyen
Suçladığın takvimler
Birer anı mezarlığı
Dünden gelen mektup
Açmadığın her zarf
Hamiline imzalı
Birer ima hazinesi
Bak zulada bu ifrit
Peltek dünya ıssızlığı
Bozuyor ahdini kitabın
Kapat hesap defterini
Fitili kısık gözünde
Işıldayan dünya sancısı
İmdi kopart kopçasını
Dağlara vur göğsünü
Rüzgarı duyacaksın
Saati kemik sesine kuralım sabah vaktine az var
Gıcırdayan karyolada yağmalanır uykular hadi kalk
Suyu elekten geçir keyf sür sokağa karıştı keder
Azar azar bak aynaya sebeplere bak bu kırık tahta
Birazdan kapanacak kandili sönmüş sözün üstüne
İnsan nedir ki ziyan olmuş dünya panayırında
Kusurlu bir kelime olarak aksak bir mısra bir fincan telve
Kahvesini otel lobisinde yutmuş kemirgen fare
Yok dostum değil şimdi zor sorudan başlayalım
İnsan nedir ki başıboş meydanlarda kaybolan gölge