Herkes mahçuptur, kalbine karşı.
Yaralı bir nîdayız yaşadığımız şu cihânda...
İbrahim gönlümü put sanıp kıran kim.
Tanrının ölü olmadığını, sadece sarhoş olduğunu düşünmeyi tercih ederim.
... bazen yaz gelmez yüreğine
Hüsranla dolarsın, hüzün hüzün
Doğrudan sonbahar gelir
Her tarafın yaprak döker
Kimse görmez
Sararmış yapraklarda dolaşan
Bir sen varsındır,
Bir de yoldaşın
Yalnızlık...
Artık...
Sevdiğim ne sen
Ne de başkası
İçimde kemirgen
Bana da yabancı
Gün ola hiç tanımadığımız biri(!)
İçinizde yaşamaya başlarsa(isteksiz)
Nasıl da yük olur insana
İşgal altındaki kapkara gün gibi...
Bakma öyle şaşkın şaşkın
Karşında duran benim.
Gülmüyorsa da gözlerim,
Yıpranmışsa da bedenim,
Ak düştüyse saçlarıma,
Boş ver aldırma...
Bak!
Hala duruyor sevgim.
Kimse, hiç kimse sevdiğim
İçinde yıllandıramaz,
Görmeden, öpmeden seni.
Yalnızca ben, bir yalnız ben.
Biliyorum susucaksın
Yalnızlık:
Artık yeni bir dostum oldu
İnanmazsın!
Ne susuyor
Ne korkuyor
Ne yalanı var
Ne de bir çıkarı.
Aynı içimdeki çocuk gibi.
Hiç yalnız bırakmadı beni aylardır.
Sanırım sevdi beni
Ben de onu.
Gücüme güç kattı
Yoluma yoldaş,
Kırık kalbime sırdaş.