Bence hayat kin beslemek ya da yapılan yanlışları düşünüp durmak için çok kısa. Hepimiz , her birimiz hatalarımızın yükünü taşıyoruz ; ama ben inanıyorum ki bir gün gelecek, çürüyen bedenlerimizden kurtulduğumuzda bunları da unutacağız; hantal vücutlarımızdan utanç ve günahlarımız akıp gidecek ve geriye sadece ruhumuzun kıvılcımları kalacak.
Çünkü insanlık tarihi davetsiz misafirleri sevmezdi ; kahramanlarını kendi seçer , ne kadar usandırıcı bir çabaya girerlerse girsinler haklı olmayanları acımasızca geri çevirirdi ; tarihin ilerlemekte olan arabasından bir kez düşen kişi , arabaya bir daha yetişemezdi.
Savrulup atılan , toprağın üzerinde kıvrılıp bükülen ve üzerine acıyarak basılan bir mum ışığı gibi seğirerek sönmek değil, büyük alevler çıkaran bir keyif yangınında sanki raslantıymış gibi son bulmak istiyordu. Uçurma dans ederek düşmek istiyordu.