Kimse kimsenin yerinde değil, kimse eksik değil, kimse fazla değil ve kimse kimsenin yerinde bildiğimiz anlamıyla da olmayacak. Herkesin kendi yerini bulduğu, kendi yerinde yaptıklarıyla diğerlerine örnek olduğu, birlikte ilerlemenin mümkün olduğu bir seçenek sahiden yok mu?