Melike
@Mebrarc
“Hayat, kimine yeni pencereler açıp ışık saçarken, kiminin tüm perdelerini kapatıyor.”
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“Yanlış insanlara güvendim, duygularımı kullandırdım. Kendi güvenimi, düşüncelerimi, sağlığımı hiçe saydım ve karanlığa gömüldüm.”
“Bak oğlum; insanı, hayvanı, canlı veya cansız tüm varlıkları seveceksin. Ama severken incitmeyeceksin, sıkmayacaksın. Herkesin, tüm varlıkların yaşam alanlarına saygı göstereceksin.”
(Spoiler içermektedir.)
Şıpsevdi, Batı hayranı olan Meftun Bey ve ailesinin alafrangalık öğretimi sürecinde
başlarından geçen komik olayların anlatıldığı, alafrangalık ve geleneksel kültürün çatıştığı bir romandır.
Roman, Meftun Bey'in zengin komşusu olan Kasım Bey'in servetine sahip olmak hırsıyla
konaktaki kız kardeşlerinin Kasım Bey'in ailesindeki bireylerle evlendirilmesi düşüncesiyle ve sofrada uyulması gereken görgü kurallarının öğretilmesiyle, giyim ve kuşam tarzlarının Batı'ya uygun hale getirme özentisiyle başlar. Yanlış batılılaşmada bir tip niteliği taşıyan Meftun Bey bana Felatun Bey'i çağrıştırdı.
Ahlakî değerleri yok sayan ve devamlı değerlerin karşısında olan Meftun Bey, romanda oldukça çarpıcı noktaları bulunan evlilik kurumunu basitleştirerek, kardeşi yoluyla çıkarına ulaşacak bir bencil tip konumundadır. Birçok üzerinde durulmaya değer noktalar olsa da genel hatlarıyla yozlaşmış bir bireyden fazlası değildir.
Romanın sonuna gelirsek Meftun Bey'in yaşadıklarından ders çıkarmadan aynı akıl ve felsefesiyle olduğunu gösteren mektup ile bitmektedir. Huylu huyundan vazgeçmiyor sanırım.
