Az bir şey içtik. Din tartıştık biraz. Arkadaş bana nasihat etti, nutuk çekti filan. Yaşı benden küçük aslında Ama söz ağızdan çıktığında ağız sahibini sarhoş edebiliyor. Kapıldı, gazı köklüyor. Dostluk, kardeşlik, adalet, bir ara mesela dedi ki, fabrikada çalışıyorsun, herkese yapısına göre adil ve eşitlikçi bir iş var, evinden çıkarken, ev senin değil ha, sana ait bir şey yok ama kimseye ait bir şey yok, çamaşırlarını kapıya koyuyorsun, akşam geldiğinde yıkanmış buluyorsun, şimdi din olayı tehlikeli hocam, anlıyor musun, bak dindarlara hepsi zengin, varlıklı insan dinle kendini uyuşturuyor, sosyal bilincinin parayla körleşmesini gidermek için vicdanını susturacak bir afyona ihtiyaç duyduğundan... Dayanamadım. Belki doğru söylüyordu, sevmediğim muhabbetlerdi, okumadığım şeylerdi ama arkadaş da çok kitaba bağlıydı, bunu ben bile gördüm.