Kitabın giriş cümlesi ve giriş bölümü aslında kitap boyunca bir hikayeden bir romandan çok insan fıtratı, ölüm, varoluş, din ve cinsiyet üzerine bir çok noktaya adım atacağımızı gösteriyor.
Öncelikle kitaba adapte olmanız bi 50-100 sayfa kadar sürecek ilk başlarda kopuk kopuk anlatılan tüm karakterler, olaylar vs. hepsi bir yerde birleşmeye başlayacak. Sezgin Kaymaz, cidden çok enteresan bir dil yoğurmuş kitap boyunca. Sınırları iyice zorlamış anlayacağınız. Hem metafiziksel hem yöresel ağzı çok güzel harmanlamış. Bence bu yönü kitabın en güçlü tarafı. Böyle bir dil harmonisi içinde kitap gayette akıp gidiyor.
Genel olarak kitap, sadece olay örgüsü ile değil dil ve anlatım biçimi ile oldukça öne çıkan bir kitap. Zaman zaman zorlayan bir yapısı olsa da bu okuyucu da daha kalıcı bir anlam bütünlüğü sağlıyor(bence).
Son olarak ise yazarın kendine özgü üslubu, ara ara argo tabirler ile şiirselliğini bir araya getirmesi ve ölüm temasını mizahlaştırabilmesi ama bu mizah içinde kaybolmadan aynı zamanda bizi sarsan bir biçimde işlemesi bence hem yazarı hem de kitabı Türk edebiyatında önemli bir noktaya taşıyor.
Okuyacak herkese keyifli okumalar :)