Ben seni göremem..
Uzun seyirlerle biriktirilen kelimeler süslüyor seni..
Ben seni bilemem..
Geniş zamanlarda verilen gayretli uğraşlar tanımlıyor seni..
Ben sana gelemem..
Kutlu yarınlarını garantileyen eşsiz aydınlıklar koruyor seni..
Çoğu zaman düş gibi düşüyorsun içime
Öylece kalıyorsun
Zamandan mekandan münezzeh biçimde
Ve ben seni böyle taşıyorum
Dilimden ve gözümden uzak şekilde
Seni özlemenin, özlemini gidermenin adı da anlamı da olmalı. Kutlanmalı, kutsanmalı hatta. Yalın ayak basılmalı yerlere. Yağmur işlemeli iliklere kadar. Çıplak gözle bakılmalı güneşe. Sonra kör sağır olunmalı tüm imkansızlıklara. Seni özlemek, özlemini gidermek koşar adım beklenmeli.
Alışırım seni yalnız düşlerde okşamaya;
Bunun verdiği mutluluk da az değil ki
Çıkar giderim bu kentten daha olmazsa,
Sensizliğin bir adı olur, bir anlamı olur belki
İnan belli etmem, seni hiç rahatsız etmem,
Son isteğimi de söyleyebilirim şimdi:
Yaşattığın her duygunun yüreğimde yeri var
Hangi kitabı açtıysam seni okudum yıllardır
Uzun serin bir gecenin sabahısın sen..
Gel desen gelemem
Git desen gidemem
Öl desen daha ney..
Her ömrün bir Eylül’ü vardır derler..
Anladım ki artık;
Seni düşünmek her Eylül
En yüce şey..