Onu çok seviyordum. İçimde bütün bir dünyayı sevecek kadar çok sevgi bulunduğunu hissediyor ve bunu nihayet bir yere sarf edebildiğim için kendimi mesut sayıyordum.
Reklam
Ben de sizin gibi tabiatı çok severim hatta diyebilirim ki insanlardan ne kadar uzak kaldıysam tabiata o kadar sokuldum.
Az önce aşağılanmaktan bahsettiniz. Bir erkeğin buna müsaade edebilmesi bence kendi kişiliğini yok sayması, asıl kendini aşağılaması demektir
Pek az insanla tanıştım ve sürekli kendimle yaşadım.
Bilhassa katlanamadığım bir şey, kadının erkek karşısında her zaman pasif kalmaya mecbur oluşu... Neden? Niçin sürekli biz kaçacağız ve siz kovalayacaksınız? Niçin sürekli biz teslim olacağız ve siz teslim alacaksınız? Niçin sizin yalvarışlarınızda bile bir baskı, bizim reddedişlerimizde bile bir güçsüzlük bulunacak?
Reklam