Medine Bedir
@Medineeliii
Günlüğüne şunları yazıyordu: "Neredeyim ben, Tanrım?! Etrafımda yalnızca pespayelik ve yine pespayelik. Sıkıcı, önemsiz insanlar, smetana çömlekleri, süt testileri, hamamböcekleri, aptal kadınlar... Pespayelikten daha korkunç, daha hakaretamiz, daha keder verici bir şey yok, Buradan kaçmak gerek, hemen bugün kaçmak,yoksa çıldıracağım!"
Sayfa 57
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsanların ezici çoğunluğu gibi bir parça ekmek bulabilmek için harcadığı çabanın altında ezilseydi, var olmak için mücadele etmek zorunda kalsaydı ve çalışmaktan sırtı ve göğsü ağrısaydı, o zaman akşam yemeği, rahat ve sıcak daire, aile saadeti bir zaruret, bir ödül, hayatını süsleyen bir şey olurdu.
" Bu yürek, acıdan ezildi, paramparça oldu, öldürmüyor. Bir türlü anlamıyorum, bu nasıl bir yazgı?"
Sayfa 434
