Medine Kahraman
@Medne
Reklam
Varlık yoğun olumluluktur. Dolayısıyla başkalık nedir bilmez: kendini, bir başka varlıktan başka olarak asla ortaya koymaz; başkası ile hiçbir bağ taşıyamaz. Varlık, sınırlandırılmamış bir biçimde kendisidir ve kendisi olmakla kendini tüketir.
Varlık vardır ve çöktüğü zaman var olmadığı bile artık söylenemez. Ya da en azından şu denebilir: varlığın artık var olmayan olarak bilincine ancak bir bilinç varabilir, çünkü bilinç tam da zamansaldır. Ama kendisi daha önce olduğu yerde bir eksiklik olarak varolmamaktadır: varlığın yoğun olumluluğu kendi yıkıntısı üzerinde yeniden biçimlenmiştir.
Varlık vardı, şimdi ise başka varlıklar var: hepsi bu.
Varlık, bilincin olduğu tarzda kendi kendinin nedeni olamaz. Varlık kendi'dir.