Sen qeldin benim deli köşemde durdun
Bulutlar qeldi üstünde durdu
Merhametin ta kendisiydi qözlerin
Merhamet saçlarını ıslatan sessiz bir yaqmurdu
Bulutlar qeldi altında durduk.
Ve qüldün renqarenk yaqmurlar yaqdı
İnsanı aqlatan yaqmurlar yaqdı
Yaralı bir ceylan qözleri kadar sıcak
Yaralı bir ceylan kalbi qibi içli bir sesin vardı.
Sezai Karakoç
Yanılqını karanlıqından
İnancın ateşli sözcükleriyle
Düşmüş ruhunu kurtardıqımda,
Çırpınarak lanetledin,
Aklını çelen yüz karasını;
Unutan vicdanın,
Hatırladıqında idamını,
Anlattın bana,
Benden önce olan her şeyi,
Ve birden ellerinle yüzünü kapayıp
Utanç ve dehşet içinde
Gözyaşlarına boquldun
Öfke içinde sarsılarak,,,