Mary mallon

Mary mallon
Benim o hep fırtınalarla boğuşan ruhum Yorulmuyor yaşamaktan.
Hayaller içinde gün görmeye bak Saklı kalan güne can vermeye bak Parıldayıp duran insanlara bak Kendi düşlerine, düşmanlara bak open.spotify.com/track/4zAy3I7Am...
Reklam
Zaten işin güzel tarafı da bu değil mi! Hayatın karşıma ne çıkaracağını bilmiyorum.
Sayfa 68
Edebiyat
O bütün benliğiyle "ben" kavramına yabancılaştığını hissediyordu. Bu "ben"den kurtulmalıydı. Kendisi için çizilmiş olan yazıyı değiştirmenin bir yolunu bulmalıydı. içine bir gün aslında bir tohum gibi düşen ve giderek büyüyen ölüm düşüncesini yenmesi gerekiyordu ama bunu kendisine bir tabut olarak görünen, yazgısını simgeleyen o evde, o eşyalar arasında, o üniversite odasında yapamayacağını biliyordu.
Sayfa 66
Edebiyat
Kendi egemenlik alanını belirlemek için ağaçların altına sidik fışkırtıp sonra kendini bu sidiğin sınırları içinde güvenli hisseden köpeklere benziyordu insanlar da; aşina kokular ve aşina eşya arasındaki bir mutluluk formülü...
Sayfa 34
Edebiyat
"Bu kızın gözleri" derdi, "güneşe, sen doğma da ben doğayım diyor."
Sayfa 10
Edebiyat