Hayaller içinde gün görmeye bak
Saklı kalan güne can vermeye bak
Parıldayıp duran insanlara bak
Kendi düşlerine, düşmanlara bak
open.spotify.com/track/4zAy3I7Am...
O bütün benliğiyle "ben" kavramına yabancılaştığını hissediyordu. Bu "ben"den kurtulmalıydı. Kendisi için çizilmiş olan yazıyı değiştirmenin bir yolunu bulmalıydı. içine bir gün aslında bir tohum gibi düşen ve giderek büyüyen ölüm düşüncesini yenmesi gerekiyordu ama bunu kendisine bir tabut olarak görünen, yazgısını simgeleyen o evde, o eşyalar arasında, o üniversite odasında yapamayacağını biliyordu.
Kendi egemenlik alanını belirlemek için ağaçların altına sidik fışkırtıp sonra kendini bu sidiğin sınırları içinde güvenli hisseden köpeklere benziyordu insanlar da; aşina kokular ve aşina eşya arasındaki bir mutluluk formülü...