İnsan en çok sevdiklerine acı çektirir. Öyle mi, yoksa benim gibi aklından yoksun dengesizler mi yapar bu işi sadece? Bence herkes yapar, cünkü tuhaf bir hakimiyet hissi veriyor insana.
"Uyuyalım, sadece uyuyalım. Bakalım sevişmeden, ne kadar tahammül edebileceği birbirimize?"
Saatlerce tahammül etmiştik... Tahammül ne kelime, büyük bir mutlulukla, en tasasız, en rahat uykularımdan birini uyumuştum o gece. "Aşk, sadece dokunmak değildir." Yanımda hafif hafif soluk alan bu beden, sanki bir başkası değil, benim bir parçamdı; benim başımı, göğsümdü, sırtımıdı, ellerimdi, bacaklarımı, soluğunu, tenimdi. Gördüğü rüya benim rüyamdı. Onun huzur içinde yüzen gözleri benim gözkapaklarımın altındaydı.