Biz nasıl değişiyorsak mekan duygumuz da değişir;insanın etrafında hiçbir zaman değişmez bir düzen olmaz. Aynısı hayat içinde söz konusudur; yöntemler oluşturur ve uzun süre zaman planımızın mükemmel olduğunu düşünürüz, sabah çalışır, öğleden sonra yürüyüşe çıkar ,akşam kendimizi geliştiririz. Ve bir gün gelir, gündelik akışın ancak tam tersi yönde katlanabilir ve anlamlı olduğunu fark ederiz, nasıl olup da yıllarca böyle saçma bir düzenlemeye göre yaşadığımızı anlayamayız. Böylece içimizde ve etrafımızda her şey değişir. Her şeyin bir mühleti vardır, yeni düzenin, yeni ruhsal huzurun; hatta değişim bile günün birinde zaman aşımına uğrayacak, kendine özgü bir kanuna göre gerçekleşir.