İman, insanı insan eder. Belki insanı sultan eder. Öyle ise, insanın vazife-i asliyesi, iman ve duadır. Küfür, insanı gayet âciz bir canavar hayvan eder.
Narsistik kültüre tâbi insan yaratıcısiz yapamadığını ve yapamayacağını bilir onsuz kendisini tümüyle yalnız ve çaresiz hissetmektedir ona ihtiyacı vardır çünkü insanın dara düştüğü başının sıkıştığı zamanlarda yaratıcıdan daha iyi bir seçenek bulunamaz..
peki yaratıcısınız yapamayacağını bilen narsistik insan onu hayatının içine tümüyle katabilir mi?Kadiri mutlak her şeyi her an yaratan kendisinin her an övülmesini isteyen ve bunun için insanı yaratan, bize her şeyimizi veren uygun görmediklerini de vermeyen bizi bizden daha iyi bilen bir yaratıcı anlayışı da narsistik kültüre mensup arzularini yucelten insana ters gelir çünkü böyle bir yaratıcı anlayışı ve yaratıcı ile bu çerçevede kurulacak bir ilişki insanın narsizm pazarında elde ettiklerini kendisine mâl etmesinin önüne geçerek kârı onun elinden almakta bütün sonuçları yaratıcı hesabına yazmaktadır bu narsistik benliğin isteyeceği bir şey değildir. Sadece bir ihtiyaç tanrısı haline getirilmiş insanın yalnız başı derde düştüğünde hatırlayıp yardıma çağırdı bir yaratıcı ile kurduğu böylesi bir ilişki ilkel bir ilişki biçimidir.
bu ilkel ilişki daha başarılı olmak ve kendini yüceltmek için yaratıcıdan medet umarak onu kendisi için ruhbilimsel bir araca dönüştürmekten başka bir şey değildir yaratıcıya sadece ihtiyaç halinde başvurulur sair zamanlarda bir köşeye bırakılır ve hayata karışması istenmez...
Yakinlik 73