Hayatın en tuhaf yanlarından biri, kimi zaman insanların sonsuza dek yaşayacaklarından oldukça emin olmalarıdır. İnsan bunu bazen içine işleyen muhteşem bir şafak vakti kalkıp dışarı çıktığında, yalnız başına öylece durup kafasını iyice geriye atarak yukarı baktığında, Doğu'nun insanı neredeyse haykıracak hale getirdiği ve binlerce binlerce binlerce yıldır her sabah olduğu gibi güneşin doğuşunun o tuhaf, değişmeyen görkemi karşısında kalbinin duracak gibi olduğu ana kadar solgun gökyüzünün yavaşça değişip kızarışını, bilinmeyen nice olağanüstü şeyin meydana gelişini seyrettiğinde fark eder. Bunu bir an için hisseder. Kimi zaman da bir korulukta gün batarken bir başına durup dalların altından ve arasından süzülen gizemli, altın rengi, koyu dinginlik onun duymak için çabaladığı ama kolayca duyamadığı bir şeyi yavaşça tekrar tekrar söyler gibi olduğunda hisseder bunu. Sonra bazen geceleyin milyonlarca yıldızın durup onu seyrettiği koyu maviliğin muazzam sessizliğinde bundan emin olur; kimi zaman uzaklardan gelen bir müzik sesi bunu gerçek kılar, kimi zaman da birinin gözlerindeki bakış.
+
Bu kitabın hissettirdiklerini nasıl anlatsam bilmiyorum, içimi ısıtan bir kitap kesinlikle. Kitabın verdiği haz, his bambaşka boyutta, kendimi resmen kitabın içinde hissettim ve gerçek algım altüst oldu. Şu anda kafamda binlerce gizli bahçe görüntüsü ve doğadan kesitler, ayrıca Mary, Colin ve Dickon dostluğu, doğa, toprak, hayvanlar ve insanlar arasındaki o muazzam etkileşim...Sonbahar mevsiminde iyi ki okumuşum dediğim bir kitap, içimi ısıtan ve tarifsiz duygular veren bu romanı doğayı seven, iç dünyasına yolculuk etmek isteyen ve yeni başlangıçlara adım atacaklara tavsiye ederim, ayrıca bu kitap bana çocukluğun o masum halini, saf etkileşimini de ziyadesiyle hissettirdi ve hatırlattı.
Gizli BahçeFrances Hodgson Burnett · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202111,7bin okunma