Büşra
@Meftunkul
624 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bitirmeye on beş sayfa kala gözlerimden minik yaşlar süzülmeye başladı. Uzun zamandır bir kitabı okurken kendimi bu kadar derin bir hüzne teslim etmemiştim. Bu duyguyu en son Sineklerin Tanrısını okurken yaşamıştım. Tosuncuk ve Nemecsek… Ah, özellikle Nemecsek. Bu karakter beni öyle derinden yaraladı ki; ölüm duygusunu, kaybetmenin acısını yaşamış biri olarak,bıraktığı etki bambaşka. Çocukların dünyası bir yandan son derece masumken, bir yandan da anlık heveslerle, tutkularla dolu. İşte tam da bu masumiyetin içinde savaşın gerçek yüzünü görmek mümkün. Savaşın bıraktığı yıkım, psikolojik tahribat ve insan ruhunda açtığı yaralar çocuklar üzerinden anlatıldığında çok daha çarpıcı bir hâl alıyor. Çocuklardan oluşan iki grup vardır ve Nemecsek’in ölümünden sonra özellikle Boka’nın ve Feri Áts’ın hissettikleri derin sarsıntı, vicdan muhasebesi ve savaşın kazananı olmadığını sessizce haykırır, kesinlikle tavsiye ediyorum. Dünyaya bir de çocukların gözünden bakmak lazım, aynı zamanda dönemin sosyo-ekonomik koşullarının insan hayatını ve sağlığını ne denli yıkıcı biçimde etkilediğini görmek de mümkündür. Okuyacaklara şimdiden iyi okumalar
Reklam
Dorian Gray’in Portresi, dış güzellik, bireysel haz ve ahlakın çelişkileri etrafında dönen bir felsefi romandır. Oscar Wilde, Dorian Gray'in estetik değerler peşinde koşarken ruhsal çöküşünü ve Viktorya dönemi ahlakını eleştirir. Dorian, Lord Henry’nin hazcı öğretileriyle güzelliği bir yaşam ideali olarak benimsiyor; bu süreçte onun içsel çatışmasını ve vicdanı temsil eden Basil Hallward ile etkileşimini yansıtır. Dorian’ın işlediği günahlar, onun dış görünümünün cazibesine rağmen, içsel bir yozlaşmayı beraberinde getirir. Roman, sanatın ve estetik anlayışın ahlaki çöküntü üzerindeki etkisini sorgularken, bireysel ve toplumsal ahlak üzerine derin mesajlar taşır.
kızıl bir damganın bir kadının ve kızının hayatını ölüme kadar değiştirmesi mümkün müdür? Eğer katı dini ve ahlakı kuralları olan bir toplumda yaşanılıyorsa evet mümkündür. Bir hayat mücadelesi... Bir leke hem bir başkaldırı, hem bir günahın simgesi olup dönemin zihniyetini ve bakış açısının ne kadar zalim ve gaddar olduğunu görebilmek mümkündür. Ve zalim ve katı bir şekilde yargılanıp toplum dışına itilmek ama dimdik bir şekilde bu toplumda bir kadın olarak yaşamaya çalışmak. Tavsiye ederim, okuyacaklara şimdiden iyi okumalar dilerim:))))
+
Bu kitabın hissettirdiklerini nasıl anlatsam bilmiyorum, içimi ısıtan bir kitap kesinlikle. Kitabın verdiği haz, his bambaşka boyutta, kendimi resmen kitabın içinde hissettim ve gerçek algım altüst oldu. Şu anda kafamda binlerce gizli bahçe görüntüsü ve doğadan kesitler, ayrıca Mary, Colin ve Dickon dostluğu, doğa, toprak, hayvanlar ve insanlar arasındaki o muazzam etkileşim...Sonbahar mevsiminde iyi ki okumuşum dediğim bir kitap, içimi ısıtan ve tarifsiz duygular veren bu romanı doğayı seven, iç dünyasına yolculuk etmek isteyen ve yeni başlangıçlara adım atacaklara tavsiye ederim, ayrıca bu kitap bana çocukluğun o masum halini, saf etkileşimini de ziyadesiyle hissettirdi ve hatırlattı.
Sezai Karakoç ayrı bir kalemdir. Kalemini ilmek ilmek dokumuş bu güzel eserlerine. Diriliş Muştusu, her kitabında olduğu gibi bu kitabı da hayatıma çok şey kattı. Kitabın muhtevasında bölüm bölüm hakikatler barındırıyor, genelde nasıl bir dirilişçi olmamız gerektiğini, önceki dirilişçilerin nasıl olduğunu ve dahası... Diriliş disiplinini hayatımıza katmalıyız. Her bir diriliş bir güneş gibidir. Hakikatı aydınlatır.
İslamiyet'e öyle sarılmalıyız ki gerçek yaşam ordadır. Bu kitabında da diriliş için insanlık için çok bilgi var verilen her cümleyi teferruatlı bir şekilde anlamak lazım ve öte yandan anlatmakta lazım. Yusuf Kaplan hocamızın bir programında Sezai Karakoç hayatta iken onun kıymetini bilmek lazım demişti. Gerçekten öyle. Edebiyat alanında çoğu yazarların kıymeti sonradan bilinmiştir. Ama biz elimizden geldiğince Sezai Karakoç'un kıymetini bilmemiz lazım. Eserleri birbirinden güzel elbette ama bu kitabı daha tesirli geldi. Belki de Karakoç'un kalemine alışmaya başlamışımdır. Çok güzel cümleler var. Dirilişimizin sağlam olması lazım. İnsanlık umutsuzluğa öyle kaptırmış ki kendisini ,umutsuz olmamalıyız. Ruhumuzun, düşüncemizin hep canlı olması lazımdır. Ve asıl Diriliş İslamiyettedir...
En sevdiğim alıntıları sizinle paylaşmak isterim
#93767696
#93677613
#93670454
#93669912
Reklam