Mehmet Alp Kaç
@MehemetAlpKac
17 yaşında bir okur
Hayatımın en boş zamanıymış, bilmiyordum.
Kitabımızın ana karakteri Kemal adında, İstanbul’un zengin ailelerinden gelen biridir. Sibel ile nişanlanacak olan bu karakterimiz uzak bir akrabası olan Füsun ile bir aşk yaşar. Kitabımız Kemal beyin Füsun’a takıntısını ve bu kız ile alakalı materyalleri toplamasını anlatıyor genel olarak. Ana karakterimiz’e objektif bir şekilde bakacak olur isek kendisinin iki yüzlü ve aldatmaya meğilli biri olduğunu rahatlıkla görürüz. Böyle topluma zararlı bir insanın aşkını okumak her ne kadar bana fazlasıyla edebî zevk vermiş olsa da bu kitabı okumak yerine yapabileceğim şeyleri düşününce kitaba karşı bir kinim oluştu. 500 sayfa boyunca hayatıma hiçbir şey katmayan bu kitabı okumak yerine sosyalleşebilir, felsefi veya bilgi içerikli bir kitap oluyabilirdim. Buradan edebî kitaplara karşı olduğum çıkarımını yapmayınız, bu incelemede bahsettiğim şey kitabın kötü yazıldığı değil (ki bu konuda laf söyleme hakkını kendimde bulmuyorum) burada bahsettiğim olay kitabın içinde gerçekten hiçbir şey bulunmaması. Ya Türk veya yabancı edebiyattan bir kitaba baktığınızda içinde toplumu veya insanın iç buhranını anlattığını görebiliyoruz ve buna göre bir fikrimiz oluşuyor dönem veya kişiyle alakalı. Ama bu ne ya içinde insana katkıda bulunabilecek tek bilgi İstanbul’un semtleri. Bu incelemeyi biraz kafamı dağıtmak ve içimdeki kinin dışavurumu olarak yazdım, iyi günler.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bu kitap özellikle geleceği anlamak ve buna göre haraket etmek isteyenler için çok eğlenceli bir deneyim oluşturacaktır ancak şunu da söylemeliyim yazarın bir diğer kitabı sapiens’de olduğu gibi kronolojik bir anlatım tarzı kullanmaması zaman zaman kitabı takip etmeyi zorlaştırıyor yani bir bölümü bitirdiğiniz zaman, kendi kendinize “ben en son ne okudum lan” gibi bir sorgulama geçirebilirsiniz.
İyi günler
