-bazen kendimi en rahat ve en huzurlu hissetdiğimde de içimi bir hüzün basabiliyor. Ağlamama gelince, o önemsiz bir teferruat, kendim bile devamlı ağlıyor olmamın sebebini bilmiyorum. Çok hassasım ve buda beni rahatsız ediyor. Açık ve soluk gökyüzü, batan güneş, akşam sessizliği... İşte bütün bunlar, nasıl oldu bilmiyorum. Beni hüzünlendirdi. İçim parçalanır gibi oldu ve gözyaşlarıma hakim olamadım. Bütün bunları size niçin yazıyorum'ki?
Bu duygularla kendim başa çıkmakta zorlanıyorum. Hele bi başkasına anlatmak daha da zor. Belki de beni ancak siz anlayabilirsiniz.