Mehmet Bilgiç
@MehmetBilgic47
Gerçek bir kul ve öğretmen olabilmenin hasret ve ıstırabıyla yaşamak
Ah be İslam, ne güzel bir şeysin böyle. Sen ne şirinsin öyle. Sen adaletsin İslam, sen haksın İslam, sen iyilik ve merhametin zirvesisin İslam, sen tüm zamanların ve mekanların rahmet pınarısın İslam. Sen ötesi olmayan bir hoşgörüsün İslam. Sen herkesin özlemle beklediği saadet-i dareynsin İslam...
Endülüs'ten İslam'ın izleri silinmeye başlandıktan sonra yukarıda bahsedilen güzelliklerin tam zıddının ortaya çıktığını çarpıcı bir üslupla anlatan yazar; okurlarını gözyaşlarına boğdurmaya da fazlaca niyetli. Ama onun suçu yok. Belki benim, senin, onun hepimizin suçu var. Evet Endülüs İslam Medeniyeti kolay kurulmadı; ama kolay kırıldı. İşte bu böyle olmamalıydı. Buna izin vermemeliydik. Gemileri yakarak fethedilen topraklar ve gönüller, anaları ağlatarak teslim edilmemeliydi. Sadece analar mı ağladı? Hayır erkekler de, tüm Endülüslüler, bütün bir ümmet ağladı...
O halde zaman yaşları silip yeniden fetih bilinciyle kuşanıp Endülüs'ümüze kavuşma zamanıdır. Bu nasıl mı olacak? Daha önce nasıl olduysa yine öyle: "Gemileri yakarak" "Gemimiz mi kaldı" dediğinizi duyar gibiyim. Suların üzerindeki gemileri değil, gönlümüzün derinliklerindeki gemileri yakmaktan bahsediyorum.
Evet yakın gemilerinizi. Yakın... Yakın... Yakın...
Çünkü biliyorum; Endülüs böyle olur yakın...
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Allah hayatın anlamıdır ve O'na iman etmek hayatın şah damarından tutmak demektir. İmansız hayatların ne kadar kof, ne kadar boş ve anlamsız; imanlı hayatların ise kat be kat anlamlı, huzurlu, hedefini ve dahi istikametini en doğru bir şekilde bulan saadetli bir hayat olduğunu; yazar alanında yetkin bir uzman üslubuyla başarılı bir şekilde kaleme almıştır. Kitapta en çok göze çarpan özellik; yazarın tezlerini savunurken genellikle İslam kültür ve medeniyetinden değil de batı kültür ve medeniyetinden alıntılar yapmasıdır. Yazar bir nevi onların silahlarıyla onları vuruyor. Güzel bir yöntem olsa da hakiki bir müminin ötekinin tezinin yanlış olduğunu ispatlayarak imanının artmasını umması isabetli bir yöntem olmasa gerektir. Elbette ötekilerle en güzel şekilde mücadele(Nahl:125) olmalı ve bunun gayesi onlara iman şerbetini içirmek olmalı. Yoksa "onu alt edeyim de ne kadar doğru olduğum bilinsin ve imanım artsın" diye değil. Hakiki bir mümin için her ALLAH demesi imanının artmasına kafi değil mi?..
Yine yazar İslam dünyasının bu kadar geri kalmışlığını imanın anlamının tam olarak anlaşılamamasına bağlıyor. Tekrar o anlamı yakalarsak, yani hayatın şah damarından tutarsak İslam ümmetinin izzetli günlerine tekrar ve belki de daha görkemli bir şekilde ulaşmış olacağız.
Kalp atışlarımı duyabildiniz mi?..
