Mehmet Emincan Yüksel
@Mehmetyksl
KMÜ~OKUL ÖNCESİ ÖĞRETMENLİĞİ
Adana
20 Şubat
11 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Asıl Sevgi1000Kitap
İlk başlarda sıkılmıştım ama daha sonra olayın içindeki akışla birlikte nereye gideceği merak konusu olmaya başlamıştı bende.. Asıl hikaye Raif efendinin yazdıklarıyla başlıyor, okudukça ufkum açıldı, okudukça merak duygun daha da artmaya başlamıştı. Ama birinin birine duyup duyabileceği aşkın bu kadar sade ve körü körüne bağlı olmaktan çok nasıl sevebileceği üzerinde durması aslında birazda günümüzde aradığımız, bulmamızı istediğimiz bir sevgiyi barındırır gibiydi. Raif efendinin bu kadar alelade bir beyefendi olmasının altında yatan nedenleri gözlerimin önünden gerçiyorum da, her şeye olduğu gibi katlanan, asla şikayet etmeyen bir karaktere sahip oluşu aslında sadece sevmek ve bu hayatta kendince bir anlamı olmadığını gösteriyor oluşuydu. Raif efendinin hiçbir beklenti veya hiçbir şeyin tesiri aldığında kalmadan birine duyacağı sevginin esiri değil de daha çok bu sevgi üzerinden, sevdiği insanı kırmamak ve ona zarar vermemek adına vermiş olduğu bana her ne kadarda beklentiye girilmeden de sevilebileceğini gösteriyordu. Ben bu romanda Raif efendiyi değilde daha çok kendimi buldum diyebilirim, evet çoğu yerde farklılıklarımız var ama birine güvenmekle birlikte gelen güvensizliğin tüm insanlara olan güveninden etmişti, bende tam olarak burada bu karaktere ait olduğumu hissettirmişti. Sonu beni adeta, bildiğim şeyleri ya da üzerinde tahmin ettiğim düşünceleri söylememek üzerine okumaya teşvik etmişti, çünkü sonunun mutlu sonla biteceğini düşünmüyordum ve öyle de oldu.. Maria'nın, Raif efendinin hayatından gidişi ve hiç olmaması gereken bir hayatla karşı karşıya kalması insanın birinin yokluğuyla hayatını kendi elleriyle zindana çevirebileceğini ama bu zindan da yine de kendi çabasıyla çıkabileceğini gösterdi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ütopia YaşamıEdebiyat
Öncelikle Utopia’nın ne anlama geldiğiyle başlamak istiyorum. Utopia kelime anlamı; iyi yer, yok yer yani olmayan iyi hayali bir yer anlamına gelmektedir. Kitapta anlatılanlara göre böyle bir yerin varlığının olmayışıdır yani gerçeklik payı yok hayali olarak düzenlenmiştir. Bence de baktığımda sayılan onca kurum, düzen yasa vs. özellikler günümüzün dünyasında karşımıza çıkmamaktadır en azından benim karşıma çıkmadı ve ben öyle biliyorum. Belki de karşıma çıktı ama dikkatimden kaçtı. Utopia’da çoğu söylenilen şeyler düzen, yasa, sosyal devlet statüsü vs. gibi şeyler çok iyi görünüyor evet ama bu kuralların çoğuna iyi anlamda baksam da karşı çıktığım şeylerde muhakkak var. Mesela birinci bölüm de Raphael’in anlattıklarının bu denli derin, neyin iyi, neyin kötü olduğunu, hangi konuda ne yapılmalı gibi anlattıkları
insanı hayrette düşürmüyor değil, üstelik çoğu insandan ve çoğu yöneticilerden daha iyi bilgi birikimine sahip olması ve genç yaşta bütün malının, mülkünü kısacası her şeyini ailesine bırakmasını kendine ödev olarak görüyor. Ben bu düşüncesine katılıyorum çünkü ailesi için yaptığı sorumluluğu kendince bitirmesi, servet veya miras gibi sorunların bir daha gün yüzüne çıkmayacağıdır. Ve ailesinden arta kalan zamanları kendine ayırabiliyor olmasıdır.
Peter Giles’in birinci bölümde Raphael için isteği Kral’ın yanında her hangi bir devlet
kademesi göreviyle girmesidir. Ve Raphael’in bu durumu istememesine katılmıyorum. Çünkü tecrübesiyle, bilgi birikimi sayesinde sosyal devlet statüsünü iyileştirip, artırabilecek düzeyde oluşu belki de o eleştirdiği Avrupa veya İngiltere’yi kendi imkanlarıyla hayalini kurduğuUtopia gibi yapabilirdi.
Okurken yeri geldi çok sıkıldım, yeri geldiğinde ise masadan kalmak istemedim ben şu an kendi düşüncelerimi hiçbir baskı altında olmadan
Bağ kur ve yönlendir
Kitap üzerinde anlatılan konu çocuğun üzerindeki anne baba eğitimi, davranışı dile getiriliyor. Bir ebeveyn çocuğunu üzerinde baskı kurmaktan çok, çocuğuyla ya da çocuklarıyla nasıl iletişim kurulmalı, nasıl kurulmamalı şeklinde okuyanlara doğru adımlar atılması adına olumlu dönütler veriyor. Çocuklar üzerindeki sert baskıyı, ani öfke patlamalarını, üzüntüleri, kendi içsel benliklerine kapanışlarını, bir şeyi isterken ya da elde etme çabalarındaki davranışlarını ve buna bağlı olarak ebeveynlerin çocuk üzerindeki tutumlarının çocuğun doğru gelişimi adına her iki taraf için hasarsız şekilde nasıl kolaylıkla çözülmesi gerektiğinden bahsediyor. Eğer anne çocuğa sert bir mizaçla hitap edip hem kendini hem de çocuğu üzmüş olacaktı, bu durumun aksine olayları çözmesindeki tavrı çocuğun sol beyninden çıkan ani öfke patlamasıyla dışarıya vurduğu iç sıkıntılarını annenin doğru şekilde algılayıp çocuğun sol beynine hitap etmeyerek olayı daha da çıkılmaz hale sokmaktansa sakin bir mizaçla konuşarak çocuğun sağ beynine hitap ederek yatıştırıp olayın her iki taraf için daha huzurlu bir şekilde çözüme kavuşturulmasını sağlıyor. Ben bu durumu ne çocukluğum da ne de ergenliğimden bu yaşıma kadar ne ailemde ne de başka ailelerde şahit oldum, bu stratejileri hafıza mı yokladığımda daha çok dizi ve filmlerde şahit oldum. Yaşanan bir olay üzerine ebeveynlerin çocukla önce bağ kurup daha sonra yönlendir kısmı, güzel bir taktik strateji gibi görünse de aileler tarafından kolaylıkla yapılacak gibi görmüyorum, yapılmaz demiyorum ama. Kitap daha çok anne baba ve çocuk üzerinden işleniyor, yani kitabın sadece anne ve babalar değil öğretmen adayı, öğretmenler, tüm eğitimciler için tam bir yol gösterici niteliğindedir. Kitap içinde gerçekten çok güzel ve uygulanabilir stratejiler var ve ben bu