Konusu çok durgun ilerleyen sonu havada kalan başlamışken bitireyim bari tarzı bir kitap. Bir kadının mutsuz evliliği çocuğunu kaybetmesi ve ilk aşkına dönüşünü anlatırken gereksiz ayrıntılar ve sıkıcı betimlemeler yapmiş.
Şaşkınlık, merak ,hüzün ,acıma , kızgınlık.. Çok fazla duygu değişimi yaşatan bir olay örgüsüydü.
Okurken ağladığım, hissederek okuduğum nadir kitaplardan biri oldu. En kötüsü de belkii de ben şu an bu satırları okurken bir çocuk bunları yaşıyor hissiydi. Keşke dünya üzerindeki hiçbir çocuk savaş,yıkım görmese.Romanın sonunda Sohrab'ın yüzündeki tebessümden bütün savaş gören çocukların yüzünde de olması dileğiyle..
Sohrab'ın suskun olduğunu söylemek, yanlış olur. Suskunluk , huzur içeriyor. Sakinlik , dinginlik. Yaşam düğmesinin sesini kısmak gibi.
Sessizlik ise düğmeyi kapatmak. Kesmek.tamamen durdurmak.