"Kavgaları birikiyor insanın,
Her uzvundan ayrı ayrı taşıyor acısı zamanla.
Yaşımdan yorgun,
Yaşımdan telaşlıyım bugünlerde.
Kaç yaşındayım sahi..
Saymadım, bilmiyorum.
Belki kırklarımdayım,
Belki otuzlarımda,
Belki de doksan sene yuvarlandım bu dünyanın sırtında,
Hiç bilmiyorum!
Hayat taviz vermediği hızı ve kavgasıyla akıp gidiyor!
Baharın rahiyasından akıp coşan çiçeklerle hatırlıyorum lise yıllarımızı!
Kimimize kış kimimize bahar olup değen babalarımızı!
BU MEMLEKETTE İNSANLAR BELKİ DE EN ÇOK BABA SANCISIYLA İNLİYOR! "
Anaksimenes doğal dönüşümlerin kaynağını, aslen hava olup bizi hayatta tutan ruhumuz (Yunanca psykhé kelimesinin "ruhtan" önce "nefes" anlamına geldiğini unutmayalım) gibi evreni "çevreleyen" hava olarak belirler. "Ruhumuz havadan ibaret olup (....) bizi bir arada tutarak nasıl bize hakimse, nefes ve hava da evrenin tamamını çevreler."
... hem boyutları hem de kendi içinde farklılaşmadan yoksun olması anlamında "sınırsız" bir ilke olan apeiron, bu özelliklerinden dolayı oluşumun tükenmez kaynağı işlevi görür. Anaksimandros'un dünyası ilahi güçler tarafından yaratıcı veya düzenleyici bir müdahele gerektirmez; bu da Yunan kültüründe, örneğin Hesiodos'un Tanrıların Doğuşu eserinde ifade edilmiş olan evrenin mitolojik kökenine kıyasla çok yenilikçi bir unsur teşkil eder.
Anaksimandros'a göre evren, "ebedi bir kaynaktan, yani apeiron'dan" sıcak" ve "soğuk" "üreten" bir çekirdeğin kopmasıyla olmuşmuştur.
Anaksimandros'a göre yeryüzü sınırsız, küresel bir evren içerisinde dengede duran bir silindirdir.·Kitabı okudu
"Her şey nasıl oluşuyorsa, yok oluşu da olması gerektiği gibi, o şekilde gerçekleşir; her şey zamanın düzeni doğrultusunda haksızlığının cezasını ve kefaretini çeker."
...felsefe bazen ilk anda kavrayamadığımız soyutlamalar üzerinde çalışır, bu da bizi filozofların gerçekliğin dışında yaşadığına inanmaya iter. Ama gerçekliğimiz açısından çok önemli olan birçok şey (birçok bilimsel keşif dahil) ancak çok soyut düşünce düzeylerinde ele alındıktan sonra anlaşılmıştır.