Mehtap Atmaca
@Mehtap_Atmaca
Örtmen:)
Şu anda okuduğu kitaplar
Zenon ve "Dikotomi" ArgümanıFelsefe
Zenon'un felsefi bir tezi savunmak yerine, hem belli bir tezin hem de tam zıddının absürd sonuçlarını ortaya koymaya yarayan dikotomik yöntemi uyguladığı görülür. Aristoteles'in günümüze ulaşmamış olan Sofist adlı eserinde Zenon'u diyalektiğin, yani gerçek anlamda diyalog tekniğinin mucidi olarak göstermesi bundan dolayı olabilir.
Sayfa 52 - di Maddalena Bonelli yazısı.Zenon'a göre büyüklüğü, kalınlığı veya kütlesi olmayan bir şey var olamaz...(Bonelli yorumlarına bak.)·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Elealı Parmenides ( Zenon'un çağdaşı ve hemşehri)Felsefe
Geleneksel yorumlara göre Elealı Parmanides, duyuların bilgi edinme araçları olarak katkılarına değer vermeyen, onları tamamıyla güvenilmez bulan ve akla önem veren ilk filozoftur. Dolayısıyla Parmenides fizik gerçekliğin duyular yoluyla algılanan boyutunun ötesinde, sadece "logos" yoluyla ulaşılabilecek, ebedi, değişmez ve bozulmaz bir gerçekliğin keşfi anlamındaki metafiziğin kurucusudur.
Aristoteles, olağanüstü bir yorumcu ve tarihçi rolünde genel olarak "İtalikler" "Pythagorasçılar" veya "sözde Pythagorasçılar" terimlerine başvurur ve Pythagorasçıların nesneler-sayılar arasında olduğunu öne sürdüğü denklik öğretisinin bazı varyasyonlarından söz eder. Aristoteles'e göre nesneler sayıları taklit eder (bu noktada Pythagorasçılar, duyumsal şeylerle düşünceler arasında bir taklit ilişkisi olduğunu öne süren Platon'un bile öncüsü sayılırlar); tek ve çift sayıların unsurları, sınıra ve sınırsızlığa tekabül ettiği için nesnelerin de unsurlarıdır; gerçeklik, hem sembolik olarak bağlantılı matematiksel kavramlar (sınırlı ve sınırsız, tek ve çift) hem de daha görünür bir sembolik anlama sahip zıtlıklar (ışık ve karanlık, iyi ve kötü) içeren, birbirine karşıt çiftler şeklinde düzenlenmiştir.
Pythagoras'ın ezoterik cemaatiFelsefe
Pythagorasçılığın kurucusuna daha kesin olarak atfedilebilecek kavramlar, ruhun ölümsüzlüğü ve farklı ölümlü bedenlere göç edebilceği düşüncesini temel alır ve bilge insanın oruç kurallarıyla ahlaki açıdan arınmasını ve ölümünden sonra ilahi kaynağına dönüşünü garantilemeye uygun bir hayat biçiminin kuramlaştırılması bu kurumlarla bağlantılıdır.
Genelde "eğitim" olarak tercüme edilen ve çocuk anlamına gelen 'pais' kelimesinden türemiş olan Yunanca 'paideia' terimiyle, çocukların yetişkin hayatlarında temel alacakları beceri ve değerleri öğrenmeleri için ailelerinin, hocaların ve bir bütün olarak toplumun rehberliğinde yürütülen süreç kastedilir. 'Pais' kelimesinden türemiş bir başka terim olan 'paidia' ise oyun anlamına gelir; paideia, çocuklara özgü oyun dünyasından ciddi faaliyetler dünyasına -Yunan şehirlerinde yurttaşlara özgü olan siyasi ve askeri faaliyetlere- geçişi sağlayan süreçtir.