“hemen hemen bütün insanlar korkar; üstelik neden korktuklarını bile bilmezler- bölgelerden, şaşkınlıktan, adsız,sayısız,tehlikelerden, meçhul bir ölümden korkarlar.
Neyse ki ölüm vardı, büyük temizlikçi.
Ölünce insan zaten hiç yaşamamış gibi oluyordu. Sanki arkasında utanılacak bir hikaye bırakmamış oluyordu. Bu dünyada insan ancak ölünce tertemiz oluyordu.
Oysa insan denen yaratık yükselemez kolay kolay, aksine düşer. Bu gezegende yaşanan gerçek hayatta insan dibe iner, bir kere düşmeye görsün. Tutunamazsa kendi insanlığına, arzın merkezine, ateşin ortasına kadar düşer.
Uzaklarda aramaya gerek yok,cehennem yeryüzündededir.