Hava çok kötü dediğimde sadece havadan söz etmediğim anlamak bu kadar zor mu? İlle de ben bu hayattan bıktım türünde sözler mi etmeliyim? İşim çok dediğimde bana sahip çıkacak bir erkeğe ihtiyaç duyduğumu anlayacak biri… Yanımda olmanı istiyorum diyemedigim için bu yağmur içimi ıslatıyor dediğimi nasıl anlamaz? Düpedüz sarıl bana dedikten sonra sarılmanın ne anlamı kalır! Olmayacak duaya amin deme duygusunu yaşıyorum sürekli.
Reklam
Bir beyniniz var. Ve beyin kullanılmak ister. Hep açtır.
Eğer beslemezsen gider çöpten beslenir! Vesvese yapar, fobi üretir, korku dolu senaryolar yazar, onu bunu kıskanır, bunalır, sonunda alev alıp kendini yakar!
Peki mesela bir erkek hayatında bir kere regl olsa?
Ouuu. 30 yıl anlatır yemin ediyorum! Toplar arkadaşlarını, koyar viskiyi rakıyı, uzun uzun, gözleri ufka dala dala anlatır:
“Abi o sabah, ben kalktım, hemen hissettim zaten, bir bok var! El ayak şişmiş, yüzümde üç sivilce birden. Modum bozuk. Diyorum kimi dövsem. Bütün gün bir asabiyet, karnım davul gibi oldu, kolumu kaldıramıyorum halsizlikten. Ben ben değilim ya. Akşamüzeri kasıklarıma bir sancı girdi. Allah seni inandırsın böyle sancı dünyada görülmemiştir! Aha buradan başlıyor, na buradan bele vuruyor, ta dizlere kadar.…”
Mesela her evli kadın bana katılacaktır: Erkek soğuk algınlığı ile kadın soğuk algınlığı birbirinden farklı hastalıklardır biliyorsunuz!
Moda insanın kendine yakışanı giymesi ve 10 yıl sonra artık yakışmadığını görüp bunalıma girmesidir
Reklam