Sevdiğin birini, atanı kaybettiğinde gelen o tarifsiz acı, hayatın anlamsız koca bir boşluk olduğunun farkına varma bilinci…
Bir daha sesini duyamamak,
Dokunamamak,
Sarılamamak,
Bir akşam üstü uğrayıp görememek,
‘Çay demledim gel’ diyememek…
Yaşadığı evden ayağının kesilmesi,
Pencereden bağıran sessizlik,
Yokluk…
Hiçlik…