İnsanca yaşamanın doğallığını, asla geç kalınmamışlığını anlatan pusula gibi kitap. İnsan hatalarının en güzel kabullenişiydi; hiçbir zaman hayata geç kalınmayacağını, öğrenmenin asla durmayacağını her defasında edinilen doğrunun kesinliği olmadığını, geçmişle ve gelecekle çatışmanın manasızlığını dupduru ırmak gibi, huzurla gösterdi Siddiharta. Hayata bakış açımın, verdiğim değerlerin zamanla değişken olmasını garip bulurken nasıl güzel doğallaştırdın...
Yapılan hatalar yine olsa yine yapılırdı, gidilen yollar yanlışsa bugün ve sonrası içindi.
"Bilinmesi gereken şeyleri insanın kendisi tatması iyidir." (Sayfa 74)
İnsanca; ilerleyerek, yanlışlarla, doğrularla, pişmanlıklarla, olgunca kabullenişlerin ruhani anlatımı...