“Kederiyim. Uzayıp giden yalnız akşamlarım, bir başıma yolculuklarım, dinmeyen fırtınalarım oldu. Geçip gittiler en nihayetinde. Şiddetli bir fırtınanın ardından dinen deniz gibi ben de sükunete ulaştım sonunda. Ama biraz, hayır hayır çokça. Zamanla.”
“ Hiçbir deneyimin boşa olmadığını sonunda anlamaya başlıyordum. Başımıza gelen her şeyin bir sebebi vardı, biz onun görünür önemini fark etsek de edemesek de bu böyleydi. Hayatımızdaki her şey en nihayetinde bizi bir yere sürüklüyordu.”